Weblog van een paranormaal therapeut

Hoe stel ik me open? Wat is de eerste stap? Wat was jouw eerste stap? Kun je daar niet een column over schrijven?' Met een vragende blik keek hij mij aan. Hij had eerder paranormale ervaringen gehad en wilde meer controle. Hij wilde graag leren zich bewust open te stellen.

Ik moest even nadenken, want de vraag overviel me. Wat was mijn eerste stap...

Ik had eigenlijk niet echt een eerste stap. Eigenlijk is er voor mij, vanaf het moment dat ik wist wat ik 'mankeerde', niet zo veel veranderd in het paranormaal waarnemen. Ik heb geleerd onderscheid te maken. Onderscheid tussen wat van mezelf is en wat niet. Maar ook al menen wij onderscheid te kunnen maken, dan nog is het maar de vraag of we ook daadwerkelijk binnen krijgen wat we wensen. En een eerste stap zetten heeft meer te maken met bewustwording dan met daadwerkelijk iets aan te vangen. Door bewuster te observeren leren wij onderscheid maken. Onderscheid tussen wat van onszelf is en wat niet. En als je 'paranormaal begaafd' bent, zoals dat in de volksmond heet, dan zul je wel moeten om de chaos in balans te krijgen. Althans, dat gold voor mij.

Ik denk dat iedereen wel eens van die momenten kent. Momenten waarin de wereld even aan je voorbij lijkt te gaan. Wie rijdt er niet eens in de auto en meent alert te zijn. Plotseling blijkt dat we al verder onderweg zijn dan we eigenlijk dachten. Alsof je een stuk overgeslagen hebt. En tóch waren we alert.

We glijden onbewust in een ander soort bewustzijn, maar handelen precies volgens plan. Binnen dat soort bewustzijn vindt paranormale waarneming plaats.

'Open stellen' gebeurt vaak onbewust. Een onverwacht gevoel. Een onverwachte gedachte. De plotselinge ingeving, waardoor opeens iets duidelijk wordt. Het zijn fracties. Het zijn momenten. Momenten waarin we even niet actief nadenken. Waarin gedachten en gevoelens ons 'even overspoelen'. Onze eigen gedachten en gevoelens, maar ook die van buiten onszelf.

Het bewust 'open stellen' is bewust instellen op dat andere bewustzijn. Alleen, als we het té graag willen, dan lukt het vaak niet. Dan zijn we zo actief met onze hersenen bezig, dat het moment van ontspanning of 'leegmaken' juist niet bereikt wordt. En als het wel lukt, dan is er weer die twijfel. Verbeeld ik me dat nou?

Iedereen heeft 'paranormale' ervaringen, maar vaak niet bewust. We weten er te weinig van. Maar als ik er met mensen over praat is er een herkenning. Alleen, het werd het nooit eerder als zodanig herkend. 'Maar dat is toch niet paranormaal?' Precies, dat is helemaal normaal.