'Heavy stuff', schreven Yellowstone en Mary onder mijn vorige column. Vooral die laatste zin hield Mary bezig. 'Waar denk je precies aan als je schrijft: 'die vaste stof is zo vast niet'?'.
Met vaste stof bedoel ik materie. Onze aardse materie. Onze 'werkelijkheid'. We zoeken houvast in onze aardse materie. In onze aardse 'werkelijkheid'. De werkelijkheid die we visueel waar kunnen nemen.
Onze aardse 'werkelijkheid' is een afspiegeling van het 'fijnstoffelijke'. Vanuit het onbewuste. Het mooiste gebouw bij u in de omgeving bestond als eerste in de geest. De architect had een beeld van wat hij ging ontwerpen. Zonder dat beeld, had dat gebouw er niet gestaan. Iemand die zijn 'droom' verwezenlijkt, doet dat eerst in de geest. Daarna verwerkelijkt hij zijn droom, in een vaste materie.
Alle vaste stof is voortdurend aan het proces van vergankelijkheid onderhevig. Elke cel in ons lichaam sterft voortdurend. Er worden voortdurend cellen afgestoten en weer aangemaakt. De 'vaste' vorm van gister is niet de vorm van vandaag.
Alles verloopt volgens de wet van oorzaak en gevolg. Met die wet valt niet te sjoemelen. Doen we dat toch, dan komen we onszelf onherroepelijk tegen. Met kosmische wetten werkt dat niet anders. De energie waar ik in mijn praktijk mee werk is een subtiele, kosmische energie. Zodra ik mij daarvoor open stel, ben ik gebonden aan die kosmische wetten. Als ik op eigen houtje besluit meer te doen met de energie dan noodzakelijk is, word ik daar niet in ondersteund. Niet omdat ik geen aardige meid ben, maar omdat het zo werkt. Volgens de wet van oorzaak en gevolg. Ik heb moeten leren daarin grenzen en patronen te ontdekken. Ga ik daarbuiten, ook al gebeurt dat uit mededogen, dan zijn de gevolgen voor mij. En geloof me, dat zijn stevige lessen.
Kijken we door de evolutie heen, dan krijgt hetgeen waar we zo aan vasthouden een andere waarde. Naast het aardse proces van vergankelijkheid vindt er een proces van verwerkelijking plaats in de geest. Een bewustwordingsproces dat we leren door te leven in de 'stof'. Met al zijn beperkingen. Fysieke beperkingen, begeerte, materialisme, onthechting... en niet te vergeten onze strijd met de dood. De beproevingen die we doorstaan verrijken onze geest. Beproevingen volgens de wet van oorzaak en gevolg. Het leren kennen en omgaan met bestaande patronen. Dat maakt het aardse tot een zeer zinvolle werkelijkheid. Maar niet de enige...
14 Jun
2001
