Ik ben net als u gewoon mens onder de mensen. Ik werk met het energetisch lichaam en doe dat 'naast' de reguliere geneeskunde, die zich richt op het mechanische. Ik draag daarin mijn eigen verantwoordelijkheid. Ik doe mijn werk in mijn Levi's 501, zonder toeters en bellen. Bent u geïnteresseerd dan hoop ik nog lang voor u te schrijven. Bent u niet geïnteresseerd, dan hoop ik dat u mijn column niet gebruikt om uw strijd tegen het paranormale te voeren.
Zoals Sterre zo mooi verwoordde:'Laten we met elkaar proberen te praten over wat er in de column staat en daar met elkaar een redelijke en open discussie over voeren.' Als ik praat voor mezelf: Ik ben bereid tot communiceren, ook met mensen die niet geloven in wat ik doe. Ik ben niet bereid een strijd te voeren. Ik ben benieuwd naar uw mening, niet naar uw oordeel. Mijns inziens kan dat leiden tot een interessante discussie.
Terug naar het onderwerp van de laatste twee weken.
Het moge duidelijk zijn dat hetgeen ik vorige week beschreef geen verklaring is voor alles dat u voelt en ervaart. Het is een mogelijkheid. Door die mogelijkheid te aanvaarden stelt u zich open voor nieuwe ervaringen. Ervaringen waarvan u misschien eerder dacht ze ver van u af staan. Dat ze enkel voorbehouden zijn aan 'paranormalen'.
Het is echt iets van onze cultuur het 'paranormale' naar het land der fabelen te verwijzen. De ratio overheerst. In andere culturen, denk aan de Sjamaanse cultuur, is alles dat wij voor onmogelijk houden, de grootste drijfveer achter hun menselijk bestaan. Het contact met de geestelijke wereld is daar de normaalste zaak van de wereld. Onze westerse cultuur is hen net zo wereldvreemd als hun eigen cultuur ons is. Dat collectieve bewustzijn waar ik vorige week over sprak is hun raadgever. Het staat boven de ratio.
Dat collectieve bewustzijn wordt bewust aangesproken bij het genezen van ziekten. De echte Sjamaan kiest er niet voor om Sjamaan te zijn. In die cultuur is dat echt geen leuk klusje. Een echte Sjamaan wordt gekozen en moet door 'een hel' om uiteindelijk Sjamaan te 'moeten' zijn. Hij moet door een grote geestelijke chaos om de geestelijke wereld te leren 'zien'. Om te weten waar hij wát moet halen, zodat hij een goed raadgever kan zijn en bewust op zoek kan gaan naar hetgeen nodig is om van ziekten te genezen. Hij moet door het ervaringsgebied van een goed Sjamaan. Hij heeft daar geen vrije keuze in. De Sjamaan is voorbestemd Sjamaan te zijn. Er is in die cultuur geen enkele optie om te zeggen: 'Joh, daar geloof ik niks van'.
Wat heeft dat nou met ons te maken?
Als dat collectieve bewustzijn een vaatje is waar wij allemaal uit tappen, dan zijn er enkel lands- en cultuurgrenzen binnen onze aardse werkelijkheid. Dan is alles binnen onze aardse werkelijkheid niet minder werkelijk dan wat dan ook. Vanuit het collectieve bewustzijn is alles werkelijkheid. Binnen dat collectieve bewustzijn ligt alles besloten. Is het bovenaardse net zo reëel als het aardse. Is alles wat u zegt net zo waar als wat ik zeg. Is het geloof in de ratio net zo waardevol als het geloof in al het andere. Is wat in zo'n Sjamaanse cultuur gewoon is net zo 'gewoon' als in onze eigen cultuur 'gewoon' is. En heeft het helemaal niks te maken met wat wij 'vinden'. Eigenlijk hebben we niks te vinden. We hebben van alles te 'ervaren'. Met éénwording als doel, door ervaring. Door karma. En daarbinnen hebben we vrije keuzes. Gelukkig maar...
