'“Mijn kind is een Nieuwetijdskind!'“ of '“Hallo, ik ben een nieuwetijdskind!'” Wat moet een kind daarmee... Het is ‘New age,Â’ maar mij stuit het tegen de borst. In deze ‘Nieuwe tijdÂ’ krijgen we door dat die kinderlijke wijsheid zo'Â’n gekke nog niet is en we grijpen onze kinderen in de kraag nog voordat ze in de trein van het aardse leven mee denderen. We waarborgen daarmee een bijzonder nuttige eigenschap, maar plakken daar dan ook weer dat stempel ‘Nieuwetijdskinderen op, waardoor we dan eigenlijk het spoor ook weer bijster raken. Wat we met een term als deze doen is eigenlijk contra aan wat we menen dat het ons oplevert. We maken er een soort kleine apostelen van door ze juist die speciale aandacht te geven met een term als deze. Het kind gaat zich bijzonder voelen, wat op zich even bijzonder leuk kan zijn, maar daarna ook weer bijzonder eenzaam. We tillen het kind op in plaats van het goed met de benen op de grond te zetten, zodat het zich goed leert handhaven in deze hectische wereld. En soms lijkt het alsof ouders er zelf op kicken een ‘Nieuwetijdskind te hebben. Ik kom ze tegen... Paranormaal zijn is niet meer dan een normaal menselijk vermogen waarover ieder mens in meer of minder mate beschikt en waarin met name kinderen nog open en onbevangen zijn. Dit vermogen weet de één beter te kanaliseren dan de ander. We kunnen allemaal fietsen, maar we fietsen niet allemaal de Tour de France, zoiets... Wist u dat kinderen normaal gesproken eigenlijk gewoon hun 'normaal menselijk vermogen' nog moeten ombuigen door de invloeden van onze cultuur? Dat is eigenlijk wat er gebeurt als kinderen groot groeien en van alles aanleren. Eigenlijk is '‘normaal' dus meer een cultuurschok die je nooit meer te boven komt. Wij leren in deze cultuur juist af te voelen wie wij werkelijk zijn. Wij leren af te voelen wat écht goed voor ons is, omdat we dingen letterlijk met de paplepel krijgen ingegoten. Verplicht ons bordje leeg eten, omdat het goed voor ons is, of omdat we anders geen toetje krijgen, is eigenlijk helemaal geen compliment waard. Met die aangeleerde actie leren we het kind al vroeg om vooral niet te luisteren naar het signaal van het lichaam over de hoeveelheid voedsel die het op dat moment nodig heeft. Het lichaam geeft een belangrijk signaal, maar daar leren we compleet aan voorbij te gaan. Wij verleren te voelen wanneer wij het lichaam weer in balans brengen door de balans in vraag en aanbod te behouden. Maar als het aanbod groter is dan de vraag creeeren we een disbalans, zoals we dat met meer doen in onze huidige welvaartsmaatschappij. En zo is het ook met de van nature perfecte balans in intuïtie. De ratio heeft de overhand gekregen en wij hebben er inmiddels, en binnen onze cultuur, een flinke klus aan gekregen die intuitie weer serieus te leren nemen. We gaan er zelfs voor op cursus, en er zijn ook nog genoeg die zelfs zo'Â’n bezigheid een zinloze vinden, omdat zij geloven dat erin gelovenÂÂ’ onzin is en enkel afleid van de 'werkelijkheid'. Ik hoop ook dat er een Nieuwe tijd aanbreekt, waarin kinderen niet meer ondergedompeld worden in onbegrip en/of onwetendheid (zie mijn column van 12 april: 'Hulpvraag van een kind'), en hopelijk kunnen kinderen hierin beter begeleid worden dan ooit mogelijk was, omdat herkenning, begrip en verdieping ontbrak. Maar in plaats van die herkenning als krachtmiddel in te zetten bewerkt een term als NieuwetijdskinderenÂ’ in mijn ogen het tegenovergestelde: Je herkent ze omdat ze 'anders'Â’ zijn... Laten wij onze kinderen vooral leren te blijven wie zij zijn en dit vooral bewust te ervaren, maar laten we ze nou niet leren, dat wat ze van nature zijn, zo bijzonder is. Laten we in plaats daarvan zelf opnieuw leren ons aan te sluiten, in plaats van ons af te sluiten. Laten we in die 'Nieuwe tijd' nou gewoon proberen zelf weer Nieuwetijdskinderen te worden... Dan begrijpen we onze kinderen een stuk beter!
tien reacties
Dat laatste stukje wat je schrijft ‘Laten we in die nieuwe tijd nou proberen om zelf weer nieuwetijdskinderen te worden’is leuk bedacht maar naar mijn idee niet mogelijk.
Een nieuwetijdskind kan je niet worden je bent het of bent het niet je kan je niet in dezelfde denkwereld plaatsen als je niet weet hoe die denkwereld werkt of beter gezegd niet begrijpt hoe de denkwereld in elkaar steekt.
Misschien is het mogelijk om je te gaan inleven in die kinderen en ze de vrijheid geven zich te ontwikkelen zoals hun voelen dat het moet.
Je moet ze natuurlijk niet helemaal hun gangetje laten gaan want je wilt niet van die losgeslagen kinderen die alles maar doen wat ze niet kunnen laten.
Wat ik hier mee wil zeggen is dat je jezelf geen nieuwetijdskind kan maken maar dat het een ‘gave’of hoe je het ook wilt noemen is die je hebt meegekregen voordat je op aarde kwam.
Je kan wel praten met je kind om te snappen hoe zijn/haar denk wereld werkt dat is veel beter dan je te gaan voordoen als een nieuwetijdskind en hun zogenaamd begrijpen want daardoor voel je je als nieuwetijdskind alleen nog maar meer onbegrepen.
Groetjes renee (een 16-jarig nieuwetijdskind)
@Renee: Dank voor je reactie. Ik gebruik de termen ‘Nieuwe tijd’ en ‘Nieuwetijdskinderen’ in de laatste alinea als metafoor om aan te geven dat we weer retour moeten naar die kern van ons bestaan. Naar die ‘feeling’ met de natuur, dat van zichzelf geen bijzondere eigenschap is, maar iets natuurlijks waaraan we voorbijgaan binnen onze huidige cultuur.
We kunnen dan iets dat wordt aangeduid als ‘fenomeen’ weer ‘eigen’ leren maken in gevoel, zodat we niet alleen als volwassene, maar ook als (nieuwetijds)kind weer het gevoel hebben nergens ‘buiten’ te staan. Niet tot elkaar, maar mét elkaar…
Ik ken het gevoel ergens ‘buiten’ te staan, omdat mensen wat ik doe bijzonder vinden. En dan denk ik altijd: Ik ben niet bijzonder. We zijn allemaal bijzonder…
Liefs, Elly
bedankt voor je uitleg over jou kijk erop.
Nu begrijp ik ook beter uit wat voor een standpunt jij het bedoelde.
En inderdaad is iedereen bijzonder op zijn eigen manier we willen het alleen niet allemaal begrijpen omdat we leven naar de maatschappij en zijn verwachtingen.
we zijn onszelf kwijtgeraakt door de jaren heen.
En zijn onze afkomst vergeten want op onze eigen manier zijn we misschien wel allemaal nieuwetijds kinderen alleen niet iedereen krijgt de kans zich ook zo te kunnen en durfen te ontplooien.
Verder wou ik je nog een compliment geven voor je site je brengt wel dingen aan het licht waar de meeste mensen niet over durfen te praten omdat het onbekend is of een taboe in de samenleving.
bedankt voor je reactie op mijn stukje.
Groetjes renee
@Renee: Je zegt het precies goed. Ik heb er niets meer aan toe te voegen. Compliment voor de wijze waarop je dit verwoordt. En dank voor jouw compliment :)
graag gedaan.
soms is het handig om er even een naam aan te geven (te labelen) voor de herkenning, maar ik ben het met je eens dat ieder kind uniek is in in zijn eigen innerlijke kracht zich mag ontwikkelen tot een waardevol mens. De omgeving is dan van groot belang, ophemelen daar zitten kinderen niet op te wachten. Kijk eens naar mijn initiatief: onze kinderen zijn de toekomst.
Mijn innerlijke zoektocht en zoektocht naar positieve verbeteringen was uiteindelijk zo indrukwekkend.. de energie nam alleen maar toe…..de schrijvers stemde in, en zo ontstond het boek (privé gefinanciëerd)
EEN BUNDELING VAN POSITIEVE KRACHT RONDOM HET KIND kijk op http://www.babyfuture.nl
een initiatief van een moeder die zich wil inzetten voor de kinderen van Nu voor de Toekomst.
Ingrid Rouleaux
Kunt u een link voor mij plaatsen
ik geef ook lezingen
hallo lieve mensen
is er iemand die mij antwoord kan geven op het volgende.
Wij hebben als ouders van een 5 jarig meisje kontact gekregen met een paranormaal iemand omdat mijn dochtertje overleden mensen zag . nu wil het geval dat ons dochtertje iemand beschuldigd heeft van de meest vreselijke dingen, maar wij weten zeker dat degene hier geen schuld aan heeft, maar de degene die ons heeft geholpen op paranormaal gebied heeft een hekel aan diegene zou het kunnen zijn dat zij onze dochter dingen in het hoofd heeft prent zodat zij dingen gaat zeggen niet gebeurt zijn als dit mogelijk is wat voor gedrag gaat een kind van 5 dan tonen is er iemand die hier antwoord op kan geven .
groetjes een ongeruste vader
“Naar die ‘feeling’ met de natuur, dat van zichzelf geen bijzondere eigenschap is, maar iets natuurlijks waaraan we voorbijgaan binnen onze huidige cultuur.”
Ik had een kennis, die gaarne wilde, dat ze ons wild gelaten hadden. Op de vraag, waarom, antwoordde hij: “Dan bouw ik een hut met in het midden een grote open haard en daar zat ik de hele dag.” Dat was dus al een enigszins gecultiveerde status. We keren nooit meer terug naar de natuur en dat zit ook niet in de mens. De informatietechnologie, civiele techniek e.d. denderen steeds verder door en er komen geen “nieuwetijdskinderen”, die dat even gaan terugbrengen. De natuur is vol gevaren, die we gelukkig bedwongen hebben.
“Wat ik hier mee wil zeggen is dat je jezelf geen nieuwetijdskind kan maken maar dat het een ‘gave’of hoe je het ook wilt noemen is die je hebt meegekregen voordat je op aarde kwam.”
Wat maakt het dan, dat die ‘gave’ sinds een niet nader genoemd omslagpunt voorkomt? De mens evolueert zo snel niet. Een hedendaags kind zal biologisch nauwelijks afwijken van een Romeins kind. De natuurhistorie heeft een veel minder turbulent verloop dan de menselijke cultuurhistorie.
Ik weet sinds kort dat ik een nieuwetijdskind ben,
maar weet niet wat ik er mee moet?
Wat een ongekend gezonde weergave van het fenomeen nieuwe tijdskinderen. Ga vooral zo door!!