'Hoi Elly. Ik heb ergens gelezen dat paranormaal genezen effectief is bij het versterken van de zelfgenezende vermogens. Hoe zie jij dit?'.

Absoluut Sterre. In mijn eerste column 'Ben jij dan paranormaal' schreef ik: 'De woorden 'paranormaal genezen' liggen mij ook niet lekker in 't gebruik. Genezen doet de mens zichzelf. Als paranormaal therapeut draag ik een steentje bij op een voor westerse begrippen wat ongebruikelijke manier.'

Daar waar energie blokkeert, wordt het zelfgenezend vermogen aangesproken door de energie waar ik mee werk. En dat gebeurt soms heel gericht.

Die helende energie kan verschillend van 'karakter' zijn. Die helende subtiele energie bevat informatie. Die energie kan een proces in werking zetten dat nodig is om tot heling te komen. Dat proces kan plaatsvinden op fysiek niveau, maar ook op het geestelijke- en het zielsniveau.

We spreken wel over de 'helende kracht', maar die kracht kan zijn werk niet doen als er geen wisselwerking plaats vindt. Als het lichaam of de geest daar bewust of onbewust niet toe bereid is. De energie zal dan hooguit een tijdelijke toevoer zijn die weer opgebruikt wordt. Geen blijvend resultaat dus.

Daar bewust of onbewust niet toe bereid zijn kan verschillende oorzaken hebben. Een lichaam kan dusdanig ziek zijn dat herstel of heling niet mogelijk is. De helende energie kan dan wel een ondersteunende functie hebben en het lijden van een cliënt draaglijker maken. En dat kan een doel op zich zijn.

Een ziekte kan ook een doel dienen in karma, de wet van oorzaak en gevolg. Ik sprak daarover in eerdere columns. Het doormaken van een ziekte kan een 'heling' betekenen op geestelijk- en op zielsniveau. Het kan nodig zijn een les te leren die enkel geleerd wordt door aanwezigheid in de 'stof'. Ons aardse jasje dus, met al zijn beperkingen, zoals ziekte. Geen paranormaal therapeut zal 'de reddende engel' kunnen spelen, als het lichaam of de ziel daar 'onbewust' niet toe bereid is. En dat 'onbewust' staat dan voor het proces waarvan men zich niet bewust is in dit aardse leven. Er is dan bewust een wil tot genezing, maar het leerproces van de ziel staat dat nog niet toe.

Vrije keuzes?

Ik schreef vorige week: ,'Eigenlijk hebben we niks te vinden. We hebben van alles te 'ervaren'. Met éénwording als doel, door ervaring. Door karma. En daarbinnen hebben we vrije keuzes. Gelukkig maar…'

Hoe zit dat dan met die vrije keuzes? Als karma iets is dat we door moeten maken om tot bewustwording te komen, dan hebben we daar toch geen vrije keuze in?

Vanuit de theorie van karma is dat zo. Maar binnen dat proces van karma hebben we wel vrije keuzes. Keuzes waar we vaak voor staan, omdat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden. Meerdere wegen die het doel van karma waarborgen. Je kunt linksom of rechtsom. Daarin is tijd geen relevante factor. Tijd is enkel aanwezig in onze aardse werkelijkheid. Daarover schreef ik al eerder in de columns 'Het begrip tijd', 'Natuurlijk is tijd zinvol' en 'Volgens bestaande patronen'.

Ik ben net als u gewoon mens onder de mensen. Ik werk met het energetisch lichaam en doe dat 'naast' de reguliere geneeskunde, die zich richt op het mechanische. Ik draag daarin mijn eigen verantwoordelijkheid. Ik doe mijn werk gewoon in mijn Levi's 501, zonder toeters en bellen. Bent u geïnteresseerd dan hoop ik nog lang voor u te schrijven. Bent u niet geïnteresseerd, dan hoop ik dat u mijn column niet gebruikt om uw strijd tegen het paranormale te voeren.

Zoals Sterre zo mooi verwoordde:'Laten we met elkaar proberen te praten over wat er in de column staat en daar met elkaar een redelijke en open discussie over voeren.' Als ik praat voor mezelf: Ik ben bereid tot communiceren, ook met mensen die niet geloven in wat ik doe. Ik ben niet bereid een strijd te voeren. Ik ben benieuwd naar uw mening, niet naar uw oordeel. Mijns inziens kan dat leiden tot een interessante discussie.

Terug naar het onderwerp van de laatste twee weken.

Het moge duidelijk zijn dat hetgeen ik vorige week beschreef geen verklaring is voor alles dat u voelt en ervaart. Het is een mogelijkheid. Door die mogelijkheid te aanvaarden stelt u zich open voor nieuwe ervaringen. Ervaringen waarvan u misschien eerder dacht ze ver van u af staan. Dat ze enkel voorbehouden zijn aan 'paranormalen'.

Het is echt iets van onze cultuur het 'paranormale' naar het land der fabelen te verwijzen. De ratio overheerst. In andere culturen, denk aan de Sjamaanse cultuur, is alles dat wij voor onmogelijk houden, de grootste drijfveer achter hun menselijk bestaan. Het contact met de geestelijke wereld is daar de normaalste zaak van de wereld. Onze westerse cultuur is hen net zo wereldvreemd als hun eigen cultuur ons is. Dat collectieve bewustzijn waar ik vorige week over sprak is hun raadgever. Het staat boven de ratio.

Dat collectieve bewustzijn wordt bewust aangesproken bij het genezen van ziekten. De echte Sjamaan kiest er niet voor om Sjamaan te zijn. In die cultuur is dat echt geen leuk klusje. Een echte Sjamaan wordt gekozen en moet door 'een hel' om uiteindelijk Sjamaan te 'moeten' zijn. Hij moet door een grote geestelijke chaos om de geestelijke wereld te leren 'zien'. Om te weten waar hij wàt moet halen, zodat hij een goed raadgever kan zijn en bewust op zoek kan gaan naar hetgeen nodig is om van ziekten te genezen. Hij moet door het ervaringsgebied van een goed Sjamaan. Hij heeft daar geen vrije keuze in. De Sjamaan is voorbestemd Sjamaan te zijn. Er is in die cultuur geen enkele optie om te zeggen: 'Joh, daar geloof ik niks van'.

Wat heeft dat nou met ons te maken?

Als dat collectieve bewustzijn een vaatje is waar wij allemaal uit tappen, dan zijn er enkel lands- en cultuurgrenzen binnen onze aardse werkelijkheid. Dan is alles binnen onze aardse werkelijkheid niet minder werkelijk dan wat dan ook. Vanuit het collectieve bewustzijn is alles werkelijkheid. Binnen dat collectieve bewustzijn ligt alles besloten. Is het bovenaardse net zo reëel als het aardse. Is alles wat u zegt net zo waar als wat ik zeg. Is het geloof in de ratio net zo waardevol als het geloof in al het andere. Is wat in zo'n Sjamaanse cultuur gewoon is net zo 'gewoon' als in onze eigen cultuur 'gewoon' is. En heeft het helemaal niks te maken met wat wij 'vinden'. Eigenlijk hebben we niks te vinden. We hebben van alles te 'ervaren'. Met éénwording als doel, door ervaring. Door karma. En daarbinnen hebben we vrije keuzes. Gelukkig maar…

Een visualisatie, een gevoel, een emotie, een prikkeling of een tinteling. Een warmte of een kou. Een plotselinge gedachte, de ingeving. Het zijn allemaal gevoelens die je kunt ervaren van buitenaf. Vanuit het astrale. De beelden en gevoelens die u waarneemt van buitenaf verschillen niet zoveel met de beelden die u visualiseert en waarop u af en toe in gedachten wegdroomt. Misschien wacht u op iets dat al lang plaatsvindt. Misschien wacht u op iets dat u al lang ervaart. Misschien uw leven lang…

Wel eens geprobeerd een beeld te visualiseren? Vast wel. En misschien gaat het u wel heel gemakkelijk af. Er zijn mensen die alleen bij de gedachte aan een voorwerp het voorwerp al voor ogen zien. Als ik denk aan een roos, dan kan ik die roos zien, voelen en ervaren, in gedachten aanraken en ruiken. En met mij zijn er velen. Als u dat niet kunt zegt dat niets over uw vermogen tot waarnemen van buitenaf. Gevoelens zijn ook waarnemingen. Ik beschreef dat vorige week.

Wist u dat elke gedachte geprojecteerd wordt in het astrale? En wist u dat alles dat geprojecteerd is in het astrale 'toegankelijk' is. Dat alles vanuit het astrale opnieuw gevoeld en ervaren kan worden. Opnieuw gezien kan worden in de geest? Ongeacht welk tijdstip…

Zijn de projecties in het astrale die we opnieuw kunnen waarnemen dan fantasie of werkelijkheid? Het is een geprojecteerde 'werkelijkheid' die waargenomen wordt. Een astrale werkelijkheid die niet minder werkelijk is, maar wel anders gewaardeerd moet worden.

U kunt zich dan ook voorstellen dat gedachten, beelden en gevoelens, behorend bij de ramp in Amerika, massaal in het astrale geprojecteert worden. Een ramp van deze omvang roept bij een ieder gedachten, gevoelens en beelden op van onzekerheid, machteloosheid en noem maar op. Iedereen probeert zich, naast de werkelijke beelden die we zien vanuit de media, voor te stellen wat daar gebeurt. Er ontstaat een soort bundeling van gedachten en beelden van soortgelijke waarden. We projecteren alles in het astrale, we sturen alles als het ware het astrale in, maar dat werkt ook andersom.

Wij zijn allen deel van een soort universeel bewustzijn. Jung sprak over 'het collectieve bewustzijn'. Met dat bewustzijn staan wij allemaal in verbinding. Bewust en onbewust. Wij tappen als het ware uit een universeel vaatje. In dat universele vaatje vind je sterke projecties, maar ook zwakke en vluchtige. Binnen dat collectieve bewustzijn liggen grote lijnen. 'Oer'sterke projecties die als het ware 'vastliggen'. Die als het ware niet meer weggedacht kunnen worden en van waaruit iedereen tapt, ook onbewust. Wij volgen een soort oerdrang. Wij lezen gedachten uit een soort universele kosmische bibliotheek.

Binnen dat universele kosmische bewustzijn vinden ook de individueel gerichte processen van waarneming plaats. Processen die voor een ieder individueel van toepassing zijn. Een vorm van waarnemen die voorbij gaat aan onze aardse beleving van tijd en ruimte.

Volgende week meer… Tot dan.

Yellowstone bood een goed alternatief voor de term 'paranormaal': 'Elly, Vroeger had men het alleen over intuïtie. Is dat eigenlijk niet de 'ingeburgerde allesomvattende' term voor alles wat onder paranormaal valt? Niemand ontkent het fenomeen intuïtie. Er zijn andere culturen dan de onze, waar men meer dan onze 5 zintuigen benoemd. O.a. ook wat wij "paranormaal" noemen.'

Helemaal gelijk Yellowstone. Wat mij betreft mag die term volstaan. Zijn we er in één klap uit. Weg met alle mystiek die het woord 'paranormaal' alleen al oproept. En weg met de drempel waar velen niet overheen durven stappen. Alleen… zolang er nog steeds mensen zijn, die de overtuiging hebben dat intuïtie en paranormale waarneming twee verschillende dingen zijn, volstaat het niet als eenduidige term. Maar wie weet, ooit…

Vorige week had ik het over de termen helderzien, helderhoren, helderweten, heldervoelen en helderruiken. Het algemene wat ik over deze termen kan zeggen is het volgende:

Het zijn onze zintuigen die bepalend zijn in de vorm van waarnemen. Iemand is niet meer of minder 'paranormaal', intuïtief, als hij meer of minder zintuigen actief gebruikt. Iemand die een groot beeldend vermogen heeft, zal beeldend denken en voelen. Iemand die sterk ontwikkeld is in het voelen zal prima kunnen waarnemen, enkel vanuit zijn gevoel. Vergeet niet, dat de beelden die wij 'helderzien', vaak eigen associaties zijn met verborgen symbolieken. Dat kunnen algemene, maar ook individueel gevormde symbolieken zijn. De vertaling van die symbolieken is bepalend voor de uitleg van die waarneming.

Veel mensen denken bij het woord 'helderzien' aan iets dat ver van hen af staat. Aan iets dat alleen 'paranormalen' doen. Helderzien zou een eenduidige term kunnen zijn voor alle hiervoor genoemde termen. Voelen, weten, horen en ruiken is eigenlijk ook een stukje 'zien', maar dan met andere zintuigen.

Helderzien is voor de meeste 'paranormalen' die ik ken geen aan het oog voorbijtrekkende 'film', die de werkelijkheid vervaagt. Het staat meer voor het innerlijk zien. Met het 'innerlijke geestelijke oog'. En dat kan op vele manieren. Passend bij de persoon die waarneemt. Het wordt vaak afgedaan als fantasie, maar waar ligt de grens tussen fantasie en werkelijkheid? Het is iets dat wij in onze westerse cultuur overschaduwen door de ratio. Het rationele denken. Maar beiden kunnen heel goed samengaan.

'Paranormale' waarnemingen zijn vaak herkenningen vanuit een eigen ervaringsgebied. Bewust of onbewust. Je schakelt het snelst aan iets dat je herkent.

Iemand kan bij een bepaalde geur een beeld krijgen van een omgeving waarin hij ooit vertoefde en genoot, of juist niet. Een visualisatie van een gevoel. Een associatie vanuit een herkenning.

Als iemand aan een persoon denkt die altijd sigaren rookt, zou die geur in zijn zintuiglijke beleving kunnen staan voor iets dat verbonden is aan die persoon of een kenmerk van die persoon. Hij kan die associatie maken als hij iets herkent, waarvan hij eerder een beeld gevormd heeft. Het kan zelfs een symboliek gaan vormen als hulpmiddel voor die herkenning. Vanuit het onbewuste. Telkens als die persoon iets of iemand tegenkomt die dat gevoel in hem losmaakt kan de geur van sigarenrook een associatie zijn vanuit die herkenning.

Het is niet simpel te onderscheiden en te achterhalen hoe complex dat in elkaar zit. Maar de simpelheid begint bij het aanvaarden van de mogelijkheid. Het aanvaarden van de mogelijkheid op een andere manier waar te nemen.

Volgende week meer hierover…