Weblog van een paranormaal therapeut

Ik schreef vorige week het artikeltje over Robbert van den Broeke (dat je nog steeds kunt lezen als je even naar beneden scrolt), die in het RTL4 programma 'Er is zoveel meer' met Irene Moors, geesten fotografeerde. Ik vond een site waar je meer foto's kunt bestuderen. Judge for yourself op Ghoststudy.com!

Dit verhaal dateert al van lang geleden, toen ik nog amper wist wat energie was. Misschien heb ik dit verhaal wel eens summier verteld zo rond de kerst, maar zoals dat mag met kerstverhalen, doe ik dat dan gewoon nog een keer... Toen ik nog een dummie was in energieland begreep ik niet waarom ik altijd precies die verkeerde doos met kerstlichtjes kocht. Tot drie keer toe bracht ik de nieuwe doos terug naar de winkel, geen enkel lampje wilde branden, wel heel even, maar dan was alles weer uit. 'Ik begrijp er echt niets van, mevrouw ' zei de mevrouw van de winkel. 'U bent echt de enige die er mee terug komt. Leest u maar op de doos, de rest van de lichtjes moet gewoon blijven branden zodra er één van stuk is.' Ik besloot te gaan voor de wat duurdere series, geen 200 in een doos van het kruidvat, maar gewoon gedegen kaarsjes van Philips met verwisselbare peertjes. 'Daar brand wel eens een lampje van door.' zo zei de meneer van de winkel, 'maar niet veelvuldig.' Het mocht niet baten. Ook de twee reservepeertjes van deze doos waren binnen no time doorgebrand. De dag voor kerst had ik er inmiddels ook de hele voorraad reservelampjes van de meneer uit de winkel doorheen gejaagd. 'Dit is mij echt een raadsel,'Â’ zei de man hevig geirriteerd. 'Ik heb nu geen lampjes meer. Normaal kopen mensen wel wat reservelampjes, maar geen voorraden zoals u dat doet.' Daar zaten wij dan, zonder lichtjes met de kerst... Maar zoals dat gaat in het leven kom je dan opeens iemand tegen die je vertelt dat jij die storingen zelf veroorzaakt, gewoon, omdat je energieveld op bepaalde momenten en bij bepaalde leuke of minder leuke emoties wel eens wat knettert met een ander magnetisch veld. Mijn kersteuforie deed er dus geen goed aan. En de emotie van de ergenis nog minder. Het jaar daarop deed ik de lichtjes niet meer zelf in de boom en bleef ik zoveel mogelijk uit de buurt van de boom op momenten dat ik het leuk had. Het werd een sport om de lichtjes brandend te houden tijdens de weken voor kerst. Ik moest mijzelf dus eerst leren dimmen in de buurt van de boom... Tegenwoordig ben ik de kunst aardig meester, heb ik alles weer in eigen beheer en stijg ik tot wat minder grote hoogten, tenminste, als ik daar voor kies...

Het huidige alternatieve klimaat is er veelal één die predikt dat we positief moeten denken. We gaan op zoek naar positieve verklaringen voor alles dat we eerder als negatief hadden gekaderd en dan blijkt dat de wereld zo slecht nog niet is, of juist wel. We zien opeens het licht en we schoffelen de rest onder. We staan onszelf als het ware niet meer toe in boosheid en we gaan anderen uitleggen dat boosheid nergens toe leidt en dat we de wereld moeten redden. En dat klopt ook, ware het niet dat liefde en positiviteit enkel in zijn pure vorm positief is, en niet als vlucht vanuit het onderschoffelde dat ons wereldbeeld er minder fraai uit deed zien...

>>lees meer

Na het verhaal van Paul onder het artikel van gister Maria huilt weer ben ik gaan surfen. Ik vond dit

Wat uitspraken van kinderen tijdens een behandeling:
'Mijn broek wordt heet.'
'Klaar.'

'k Heb het op één keer warm...'

'Hee, dat kriebelt.'

'Nou mag je me niet aanraken... en nou wel.'

'Zullen we weer kleine grapjes maken?'

'Ik tel tot 10 en dan ben jij klaar.'

'Ik vind het hier zo gezellig.'

'Ik heb nog maar duizend prikkels.' uit de column Welhonderdmiljoenmiljard

'Ik heb nog een paar prikkels en die wil ik graag houden, want ik kan daar andere kindjes blij mee maken, dus ik wilde vragen of het goed is dat ik die houd.' uit de column Praten  in prikkels

Meer columns over kinderen:
Spoken en draken
Hulpvraag van een kind
Een soort van genezer
Kinderen en paranormale ervaringen
Nieuwetijdskinderen
Onze droom is uitgekomen