Zweefmolendialoog met Kluun

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

(De dialogen worden gelijktijdig gepubliceerd op Columnweb en op Kluunlog)

Werden we de laatste weken opgeschrikt door berichten dat rijst gaat schimmelen als je er tegen scheldt, vanochtend in het AD een artikel met een 9 op de Schaal van Lourdes. Een vrouw in Bleskensgraaf die na 17 jaar te hebben gerolstoeld tijdens een gebedsbijeenkomst plots opstaat en wegloopt alsof er niks gebeurd is. Het Erasmus Medisch Centrum in een offciële verklaring: ‘Mevrouw is inderdaad helemaal genezen en wij hebben er geen medische verklaring voor. Het is ongelooflijk.’

De hoogste tijd om weer eens te rade te gaan bij Mevr .Van Wijnbergen, gedipl. paranormaal therapeut.

Goedemorgen mevrouw van Wijnbergen,

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt, mensen die spontaan opstaan uit hun rolstoel, wat is er in godsnaam allemaal aan de hand?

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt vind ik niet zo’n vreemd verhaal gezien het onderzoek van de Japanner Emoto.

Die is van What the Bleep… toch? Hm. Ik behoor tot de sceptisch spirituelen. Ik geloof in energieën die we niet met onze huis-, tuin- en keukenzintuigen kunnen waarnemen, ik heb ze ook enkele keren mogen ervaren, ik heb boodschappen van mijn overleden vrouw gekregen waar ik niet omheen kon, maar toch denk ik elke keer weer van tja, tja…

Sceptisch ben ik ook ten aanzien van dit soort berichten over gebedsgenezing. En ook hier blijkt dat er genoeg sceptici zijn als ik de reactie’s onder het artikel in het AD zie, maar dit verhaal klinkt inderdaad heel geloofwaardig, Kluun.

Ik heb die Teus Vlot ‘ns opgegoogled. De man is eigenaar van een bedrijf dat ”alles repareert dat naar diesel ruikt”. 65 man in dienst. Geen type dat een klap van de zweefmolen heeft gehad, dunkt me…

:) Nee, lijkt me ook.

Dus jij gelooft in Het Wonder van Bleskensgraaf?

Misschien is de tijd wel aangebroken, dat we eindelijk dit soort zaken eens serieus gaan bekijken. Het experiment met de rijst vind ik een reuze goed initiatief. Als het experiment slaagt sluit het uit dat suggestie hierbij een rol speelt. Toch denk ik dat, als het aankomt op gebedsgenezingen, suggestie wel vaak een rol speelt, maar ook de massa die in hogere sferen verkeert en met elkaar een bepaalde sfeer en energie ‘schept’, wat ik overigens daarmee niet af wil doen als enkel suggestie.

Ik ook niet. Ik geloof dat het hele vakgebied rond ”positive thinking”, neuro-linguïstisch programmeren en wat religies bidden noemen, een beetje in elkaars verlengde liggen. Dat mensen dingen kunnen bewerkstelligen door zich in gedachten te focussen op iets. En dat dit sneller lukt, als veel mensen op hetzelfde moment, op dezelfde plaats, en heel expliciet, doen. Noem het bidden. Maar de vraag blijft: wie of wat zorgt er dan voor dat het ook gebeurt. God? Een natuurkundige kracht die we nog niet ondekt hebben?

Maakt het uit hoe het beestje heet? Cijfers hebben aangetoond dat groepsmeditatie zinvol is bij bijv. criminaliteit. Of je het op grond daarvan moet geloven is natuurlijk weer een ander verhaal, maar we moeten toch ergens beginnen met onszelf serieus te nemen.

Halleluja. Zeg, tot slot, Mevr. Van Wijnbergen, want het is veel te lekker weer om binnen te zitten, nog even iets anders. In een interview met Teus Vlot, zei hij dit: “Ik ben met haar getrouwd omdat het een mooie vrouw was en omdat ze zo lief was voor anderen. Toen ze ziek werd was ik 27. De eerste keer dat we in het revalidatiecentrum belandden kwamen we zo’n twintig mensen tegen. Ik was verbaasd dat er nog maar weinig waren die als stel bij elkaar gebleven waren. Een half jaar later begreep ik dat wel. Ik kwam in een neerwaartse spiraal van boosheid terecht. Boos op de artsen, boos op de ziekenhuis, alles kreeg de schuld. Zelfs heb ik stilletjes God de schuld gegeven. Mijn baan zorgde ervoor dat ik weer wat energie op kon doen, maar als ik naar huis reed en dan de brug over de Graaf zag dacht ik: Ik moet er weer in. Een hele week had ik Janneke geen kus gegeven als ik wegging. Dat heeft anderhalve week geduurd.”

Zinnen die zo uit KEVBDD hadden kunnen komen…

Ja, prachtig, eerlijk en open. En beiden een happy end… Als je er tenminste op die manier naar wil kijken…

Ik wel. Mevr. Van Wijnbergen, ik wens u een mooie middag. Het is lente buiten.

Liefs, Kluun

God als misvatting

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

Vorige week verscheen het boek God als misvatting van Richard Dawkins. De Volkskrant doopte het tot de ‘De bijbel van het atheïsme’ waarin ‘genadeloos wordt afgerekend met het geloof en gelovigen’ en startte een artikelenreeks met meningen, NRC wijdt er een discussiegroep aan op haar log en Hafid Bouazza prees God als misvatting tijdens de laatste Nightwriters in Panama aan als zijn favoriete boek.
Tijd om Mevr .Van Wijnbergen, gedipl. paranormaal therapeut, weer eens te raadplegen.

Mevr.Van Wijnbergen, heeft u de discussie een beetje gevolgd?

Ik heb wat artikelen gelezen, ja.

Dawkins beschrijft de onwaarschijnlijkheid van het bestaan van een God als opperwezen.

Het geeft inhoudelijk stof tot nadenken, maar het roept bij mij ook altijd weer de vraag op waarom mensen zich zo verzetten tegen iets waar zij niet in geloven. Alsof men grip wil krijgen op iets vanuit een verborgen angst die grip te verliezen.

Rob van den Berg schrijft iets soortgelijks in NRC: ”Op driekwart van het boek is dan al duidelijk dat Dawkins aan een heilloze missie bezig is. Wat hij ook betoogt, en hoe prachtig en met hoeveel humor hij het ook opschrijft, hij weet ook wel dat net zo min als gelovigen kunnen bewijzen dat God bestaat, hij het tegendeel kan aantonen. Het is jammer dat hij de frustratie daarover niet altijd weet te onderdrukken.”

Alsof je geen pindakaas lust en daarom iedereen ervan wil overtuigen dat pindakaas slecht voor je is…

Mij doet het denken aan de jaren tachtig, toen het nog niet salonfähig was om te zeggen dat je van voetbal hield. Toen voerden de opiniemakers – wat destijds vrijwel gelijk stond aan voetbalhaters – de rellen en vernielingen in en rond de stadions aan als bewijs dat voetbal niks als ellende meebrengt.

Ofwel: schaf voetbal af en het hooliganisme stopt vanzelf. Dat zie ik nu terug bij de reacties van veel opiniemakers t.a.v. wandaden die in naam van een religie worden gepleegd: van kruistochten tot 9/11, van Noord-Ierland tot Libanon, van Servië tot Afghanistan: schaf het geloof af en de ellende stopt vanzelf.

Dat ben ik met je eens, Kluun, maar wat je schrijvers als Richard Dawkins moet meegeven: het is verleidelijk om religie als vrijbrief te gebruiken om dingen die ons te heet aan de schenen worden buiten onszelf te plaatsen. Het in de handen van God te geven. Dat kan heel bevrijdend werken, maar ook tot luiheid leiden als het aankomt op zelfverwerkelijking.

Leg uit.

Ik zag een oud interview met Herman Brood waarin iemand van de EO hem probeerde te overtuigen van het feit dat het pas goed met hem zou komen als hij God zou aanvaarden. Brood zei naar aanleiding van het feit dat hij zelf dagelijks zijn handelingen overdenkt en zichzelf corrigeert in gedrag: ‘Ik deug. Jij vindt dat je deugt omdat je God hebt. Maar misschien heb jij God wel nodig omdat je vindt dat je niet deugt.’

En u, Mevr. Van Wijnbergen, gelooft u zelf eigenlijk in ‘God’?

Ik geloof in iets dat het goed met ons voorheeft. Als men dat ‘God’ noemt, allah…

De meeste Nederlandse intellectuelen en opiniemakers zijn atheïst, krijg ik de indruk. Misschien flauw, maar toch: Quizje, Mevrouw Van Wijnbergen. Wie van dit rijtje geloofde niet in ”iets” : Plato, Shakespeare, Ghandi, Einstein, Martin Luther King, Mandela?

Dat heb je zeker opgegoogled. Ik gok op Gandhi… ‘Do you think I am superstitious? I am a super-atheïst.’

Fout. Ghandi was Hindu. En ook Moslim, Jood, Christen en Boeddhist, zei hij zelf. Hij stelde Truth en Love gelijk aan God. De reden van mijn vraag is dat het me fascineert waarom veel groten der aarde, genieën, mensen die de mensheid verder hebben geholpen, wél geloofden, ieder op hun manier.

Lennon was atheïst…

Klopt, en er is vast ook een heel rijtje betekenisvolle figuren uit de wereldgeschiedenis op te noemen die overtuigd atheïst waren, maar waar het me om gaat is dat ik het quasi-wetenschappelijk bewijzen dat er ‘niets is’, en het dedain waarmee intellectuelen neerkijken op mensen die wel in ”iets ‘ geloven, van een zelfde domheid vindt getuigen als imams, dominees en pastoortjes die overtuigd verkondigen dat hun God de enige is.

Maar Kluun, hoe arrogant ook, als imams, dominees en bisschoppen toe gaan geven dat hun God niét de enige is zouden ze zichzelf en hun God verloochenen. Het zou betekenen dat ze genoegen nemen met meerdere scheppers en mijns inziens is het geloof in hun God, als de almachtige, daar niet op gebaseerd.

Wie of wat is God volgens u dan?

Voor mij is God een alomvattende kracht die ons inspireert, maar ik zie dat eigenlijk meer als iets dat wij in ons dragen, iets dat een deel van ons is dat wij bewust moeten worden. In die zin snap ik wel wat Brood bedoelde.

Ik denk dat het bovennatuurlijke over honderd jaar helemaal niet zo bovennatuurlijk meer blijkt te zijn. Ik geloof dat we steeds meer gaan doorkrijgen wat God is, misschien wel op wetenschappelijke basis, net zoals we ooit elektriciteit en zwaartekracht hebben ”ontdekt”. En dat geldt ook, vermoed ik, voor spirituele en mystieke ervaringen, voor een ongrijpbaar iets als intuïtie e.d.

We zijn al verder dan ooit in een stuk acceptatie van het fenomeen, ook al begrijpen we heel veel niet. We worden spiritueler en gaan steeds meer op zoek naar wat ons drijft. Als die wetenschap zijn onderzoeksmethoden nog eens wat bijstelt, dan komen we vast een heel eind.

Halleluja! Laat ons bidden, of trouwens, laat ons hopen, dat werkt misschien…

Daar geloof ik in! We spreken… Hawdoe!

 

De Zweefmolendialogen: Een kosmische meevaller

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

Gisteren en vanochtend ontving Kluun van verschillende mensen mail over een op hande zijnde kosmische eh… tsja… meevaller. Vandaag schijnt er een ultra violette pulserende straal vanuit de kosmos op aarde te eh… schijnen. Tijd om mijn licht weer eens op te steken bij de expert op het gebied van alles wat zich tussen hemel en aarde beweegt: Mevr. Van Wijnbergen, gedipl. paranormaal therapeut.

Mevrouw van Wijnbergen, are you free?

Yes Kluun. Ik kreeg hem ook in mijn mailbox en normailter sta ik nogal sceptisch tegenover dit soort mailings, maar deze fascineerde me wel. Juist ook omdat het te maken heeft met de stand van de planeten.

Als ik de mailtjes moet geloven, staat moeder aarde vandaag 17 uur lang (vanaf vanochtend 10.10u tot iets na middernacht) in het eh.. licht van een kosmische straal. Ik heb het even opgegoogled en het klinkt allemaal heel spectaculair. Een soort magnetron van energie uit hogere dimensies. Iets met 2012, Maya’s, hartchakra’s, de hele santekraan. Tsja. Wat denkt u ervan, Mevr. Van Wijnbergen.

Ja, naar het schijnt staan Zon, Maan, Venus en Mars alle vier in conjuctie. En dit in het sterrenbeeld weegschaal, wat dan dat ook allemaal te betekenen heeft… Ik was toch benieuwd of ik daar iets van zou kunnen voelen. En gek genoeg voel ik vandaag ook een vreemd soort vibratie, niet onprettig… Maar naar ik begrepen heb worden onze gedachten en intenties door die straal ook tot 1 miljoen maal versterkt en waren de mailings dan ook van die toonaard dat we daar met z’n allen schepje bovenop moeten doen door positief te denken… Voel jij wat Kluun?

Nee.

:) In die mail staat dat het een boodschap is als voorbode voor 2012. En dat de straal op zijn sterkst zal zijn om 17.10 en dat wanneer jij je op dat sterkste punt verplaatst in de natuur en contact maakt met de natuur je deze energie zeer intens zal voelen. Ik ga er niet op uit vandaag, maar er zijn zelfs meetings gepland las ik…

Toe maar. Ik moet zeggen: het fascineert me. aan de ene kant denk ik: allemaal gelul van een dronken new age aardbei. Aan de andere kant heb ik het dus stiekem wel in mijn agenda gezet, vanmiddag 17.10u. En ik ben niet de enige. De mailtjes die ik binnenkreeg, kwamen niet alleen van doorgezwoven types. Maar van wie of wat komt al deze wijsheid nou eigenlijk? Waar is het op gebaseerd, en ís het überhaupt ergens op gebaseerd?

Ik heb geen idee. Het gekke is dat ik ook dit soort dingen vrijwel direct delete uit mijn mailbox, omdat er zoveel de rondte in gaat en ging waar we uiteindelijk niets van zien of merken. Als ik op mijn gevoel afga dan lijkt deze te sporen, en het blijkt idd van verschillende kanten bevestigd te worden. Ik geloof wel dat er een samenhang is tussen natuurverschijnselen en alles dat in omloop is omtrent de op hande zijnde verandering naar het jaar 2012, de maya’s etc. We hadden het al eerder over die kalender. En je hoeft niet eens te geloven in new age gedachten, maar berekeningen komen van verschillende kanten. Ik ben geen expert in dit soort zaken maar ik voel wel dat er van alles gaande is op energetisch niveau. Het is heftig en dient een doel…

Maar waarom horen we hier nu pas van, denkt u? Zou het toch niet gewoon een broodje aap zijn, een verzinsel, ontstaan op een feest met veel jointjes en booze, en dat er een paar man zich nu ergens ter wereld de ballen uit hun broek lachen?

Dat betwijfel ik. Er wordt geschreven dat alles naar een hoger plan moet, dat dát het doel is van de op handen zijnde veranderingen. Dat het met een schok gepaard gaat, en dat zelfs ons dna niet aan de verandering ontkomt en dus mee verandert. Alles wordt ermee in verband gebracht, de anticrist, Bush, de Paus, of zelfs beide als mogelijke anticrist, en zelfs het ‘bezoek’ aan de maan. Het wordt gepresenteerd als een vernuftig plan tussen goed en kwaad met de bing beng in 2012. Het einde der tijden zoals dat genoemd wordt, maar het kan ook enkel een verandering zijn op energetisch niveau en dus niet zozeer die grote knal zoals men zich dat voorstelt. Het is blijkbaar onderdeel van het grote evolutieproces waar we allen in mee groeien, in weerstand of in overgave. Hoe serieus we dat moeten nemen. Ik weet het ook niet. Ik kan er veel over lezen maar vooral afgaan op wat ik zelf voel en ervaar.

Ik weet het, ik lees dat soort dingen ook, maar als u zegt: ‘Er wordt geschreven’, ‘Het wordt gepresenteerd’ en ‘blijkbaar’, dan krijg ik bultjes. Door wie? En hoezo? Op basis van wat? Neem vandaag, de UV straal die onze gedachten 1 miljoen keer zou versterken. Hoezo dan? Waarom? Waarom nu? En hoe weten we dit? Alleen door die maya-kalender? Hallo! Zijn er natuurkundigen in de zaal? Astronomen? Een zonsverduistering is tot op de miliseconde te voorspellen, waarom die straal dan niet? Mevr. Van Wijnbergen, overtuig me dat ik om 17.10u vandaag iets ga/moet/zal ervaren dat neigt naar spirituele toestanden.

Helaas Kluun. Ik ben er zelf niet eens van overtuigd. Voor hetzelfde geld is wat ik voel datgene dat we met zijn allen vandaag projecteren en klopt er niets van het hele verhaal van die straal. Ik kan je enkel vertellen wat ik voel. Ik ben geen astronoom, geen natuurkundige, en ook geen ziener der tijden. Je hebt dus weer niks aan me vandaag als het aankomt op overtuiging. Mocht het enkel de ervaring zijn van een massale projectie van gedachten over deze mogelijke illusie en je voelt je daardoor lekker om 10 over 5, dan heb je toch iets spiritueels ervaren… ;)

Zoist. Laten we het daar op houden. We merken het straks wel. Of niet. Het was me weer een genoegen, mevr. Van Wijnbergen, tot een volgende kosmische gelegenheid!

De zweefmolendialogen, deel IX Dromen

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

Na een korte vakantie is het vandaag weer Donderdag Zweefmolendag met Kluun Vandaag voorlopig de laatste.

Goedemiddag, Mevr. van Wijnbergen.

Goedemiddag Kluun, we gaan het vandaag hebben over dromen, weet je nog?

Zeker, ik heb zelfs huiswerk gedaan op vakantie. Ik heb er een paar genoteerd. Kent u William van den Dungen?

Eh… Moet ik mij schamen dat ik die niet ken?

Nee, niet echt. Het is een oude jeugdvriend van me van de camping in Eersel. Daar ging ik met ons pa en ons ma altijd heen, zowat de hele jaren zeventig. Ik heb die jongen sinds mijn vijftiende niet meer gezien, hij zal nu net als ik rond de veertig zijn. Er gingen hele decennia voorbij zonder dat hij ook maar in mijn gedachten opkwam, maar afgelopen vakantie, in de Dordogne, droomde ik ineens twee dagen achtereen over hem. Moet ik nu als een gek opsporing verzocht inschakelen?

Daar zou ik nog maar even mee wachten als ik jou was. Het kan zijn dat je onderbewuste een door jou ondergeschoffelde herinnering, om welke reden dan ook, naar boven haalt.

Getver, dat klinkt wel klef voor twee mannen, maar goed. Het kan er natuurlijk simpelweg mee te maken hebben dat deze vakantie, – we sliepen in zo’n Living-achtige tent, een soort nepkamperen, zeg maar – herinneringen opriep aan de camping van 25 jaar geleden in Eersel.

Dat zou inderdaad heel goed kunnen. Maar het kan ook zijn dat die jeugdvriend sterk aan jou heeft gedacht of zelfs over jou heeft gedroomd. Het gebeurt vaker in dromen dat via een telepathische band wordt gecommuniceerd, in beelden of in gedachten, die dan in dromen uiteraard gesproken taal zijn.

Juist ja. Mocht iemand die William van den Dungen, pak em beet 40 jaar vroeger wonend in Eindhoven, best wel een goeie voetballer, vooral z’n schot was loeihard, nog kennen, doe hem de groeten van Raymond uit Tilburg.

Het gebeurt ook Kluun, dat we in dromen contact hebben met overledenen. We vertoeven in dromen namelijk ook in het astrale.

Welja, ik voelde hem aankomen. Moeilijk moeilijk, mevr. van Wijnbergen. Ik heb zelf enkele malen gedroomd over mijn eerste vrouw en wil daar graag tekenen in zien dat ze nog eh… ‘leeft’, maar is dat ook niet gewoon whishful thinking.

Dat kán whishful thinking zijn. Maar het kan ook heel goed zijn dat zij in jouw dromen contact met jou zoekt, omdat zij die ratio van jou in je dagelijkse doen niet kan overbruggen. Ik meen mij nog te herinneren uit de dialoog over kinderen dat je zei dat ze er prachtig uit zag in je droom.

Yep, met alles erop en eraan, anders dan in de laatste periode van haar leven.

Dat klopt, overledenen verschijnen in onze dromen meestal zonder de tekenen van verval of ziekte, die zij tijdens een aards leven hadden.

Als een soort Groeten uit het hiernamaals, het is hier fantasties zeker.

Mijn zoon schreef ooit in een schriftje, toen hij nog maar amper kon schrijven: Het leven is de droom en de droom is het leven.
In die zin verschilt het ‘zijn’ hier niet zo heel veel met het ‘zijn’ in dromen.

Zit wat in. Ik denk wel eens dat mensen meer zichzelf zijn in dromen dan als ze wakker zijn. Iedereen heeft in zijn dromen een ongebreidelde creativiteit. Je droomt dingen die je niet durft te verzinnen. Misschien blokkeren we onszelf wel in onze mogelijkheden, fantasie, en creativiteit als we wakker zijn. Kom ik weer bij Einstein, de 90% ongebruikte hersencapaciteit, waar hij het over heeft.

Deels, maar wij zijn in onze dromen niet enkel afhankelijk van de mogelijkheden van onze hersenen. Het onderbewuste speelt in dromen ook een grote rol. Maar ook het collectieve onderbewuste, Jung… Het vaatje waar wij allemaal uit tappen…

Zou dat ‘tappen’ dan beter lukken als we slapen? Omdat we ons dan niet blokkeren? Het wetenschappelijk nut van slapen is nooit bewezen. We weten uit onderzoeken dat mensen niet zonder slaap kunnen, maar het waarom is bij mijn weten onduidelijk. Ik heb wel eens ergens gelezen dat sommige spirituele mensen geloven dat de functie van slaap (en de daarmee gepaard gaande dromen) niet alleen bestaat uit het fysiek bijtanken, maar ook uit het bijtanken van de ziel.

Dat klopt. De ziel ontwikkelt zich door, niet alleen tijdens waken maar ook tijdens de slaap. Het onderbewuste krijgt tijdens die slaap beter de gelegenheid zich creatief te uiten. Ons scherm is overdag gevuld met aardse zaken en dan schoffelen we de rest onder. Het gevolg daarvan is dan weer dat hetgeen wij onderschoffelen weer terugkomt in onze dromen.

Daar raakt u een punt. Ik woon nu 16 jaar in Amsterdam en heb een bijzondere band met Breda, terwijl ik daar eigenlijk alleen vlak na mijn studententijd heb gewoond. Met Tilburg denk ik niks te hebben, terwijl ik daar wel de eerste tweeentwintig jaar heb doorgebracht. Toch spelen veel van mijn dromen zich af in Tilburg. Zelden in Amsterdam, nooit in Breda.

Je hebt daar toch een belangrijk deel van jezelf gevormd dat van invloed is op je latere leven en beslissingen.

Dus als ik in columns spot met de burgerlijkheid en lelijkheid van en in Tilburg, dan laten mijn dromen me zien dat ik er stiekem toch meer voor die stad voel dan ik wil toegeven?

Je dromen compenseren een bepaald stuk dat je om welke reden dan ook in je hebt.

Wacht ff. U gaat mij toch niet aanpraten dat ik in mijn hart liever in een lekker rustig leven zou leiden en dat mijn dromen me vertellen dat ik me meer thuis zou voelen in een stad als Tilburg dan in Amsterdam.

Nee, dat is weer het andere uiterste, maar je onderbewuste wil compensatie dat zich uit in je dromen.

Dus mannen die in hun dromen hele dorpen uitmoorden of vrouwen die zich in een droom door een heel rugbyelftal laten uitwonen, hoeven niet bang te zijn dat dit hun heimelijke verlangens zijn?

Het gaat in onze maatschappij vooral om moraal. En dromen trekken zich niks aan van moraal. In ieder mens zit een duistere kant en des te harder we die willen verdringen des te vaker komt die terug in onze dromen. Als je het kind in jezelf met al zijn wensen en behoeftes probeert te verdringen reflecteert zich dat in je dromen.

Ik vat ‘m. Kun je jezelf ook trainen om meer of anders te dromen of om ze beter te onthouden.

Ja, dat kan. Het blijkt dat, als je je dromen opschrijft, je bewuster gaat dromen en meer inzicht krijgt in je dromen en dus ook in jezelf.

En dat is nuttig omdat alle dromen ons iets vertellen.

Niet alle dromen zijn gebaseerd op datgene dat we hier schrijven. Er zijn ook genoeg dromen die gewoon gaan over leuke dingen of verwerking van dagelijkse beslommeringen.

Gelukkig, want het moet natuurlijk geen werk worden dat dromen.

Het schijnt dat we ook nog slapen om tot rust te komen Kluun.

Amen. Dit was voorlopig de laatste zweefmolendialoog op donderdag, mevr. van Wijnbergen. Leven na de dood, dromen, kinderen, liefde, aura’s, chakra’s de ziel , het jaar 2012, het waren inspirerende dialogen en blijkbaar dachten meer bezoekers van mijn site daar zo over, want ik zie in mijn statistieken dat de donderdagen deze zomer beter bezocht waren dan andere dagen. Het was mij een genoegen. 

Mij ook.

Mag ik u wel blijven mailen als er iets zweverigs op mijn pad komt?

Natuurlijk.

Tot ongetwijfeld snel dan!

De zweefmolendialogen, deel VIII

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

OVER I TJING, SJAMANEN, PYRAMIDES, MAYAKALENDERS EN WAT DIES MEER ZIJ.

Het is weer donderdag, Zweefmolendag.

Goedemorgen mevr. van Wijnbergen. Weet u nog waar we het vandaag allemaal over zouden gaan hebben?

Over de relevantie van oude wijsheden uit de oude Oosterse geschriften voor deze tijd, Kluun. En dan komen we toch al gauw uit bij goed en kwaad, ying en yang, nirvana, sjamanisme, godsdienst en ga zo maar door.

Juist. En de kennis van de oude Egyptenaren, mayakalenders, I tsing, of heet dat… Dat wordt een latertje.

Als we dat in één dialoog willen uitdiepen wel.

Laten we maar zien waar het schip strandt. Wat denkt u: klopt het wat je tegenwoordig steeds meer hoort, dat die Sjamanen, de Maya’s en oude Egyptenaren (ik gooi ze maar even op één hoop, met uw permissie) echt zoveel meer dan wij over alles tussen hemel en aarde?

Ik denk het wel. Wij westerlingen hebben een materialistisch/rationalitisch wereldbeeld als vertrekpunt. Als ik bijv. kijk naar de Sjamanen, die hebben al lang duidelijk dat alles in eenheid met elkaar samenhangt en verweven is met het dagelijks gebeuren. Wij westerlingen houden ons meer bezig met het zoeken naar verklaringen dan de beleving zelf. En daar gaat een hoop tijd in zitten.

Zucht. Vertel mij wat. Ik doe niet anders. Geeft u eens een voorbeeld van wat er samen hangt, volgens die Sjamanen. En eh… niet doorvertellen dat ik dit niet precies weet, maar een sjamaan is toch een soort Indiaanse medicijnman, hè?

Ja, zo één die zichzelf nog met een trommel in trance brengt (Wij doen dat met house). De sjamaan zoekt voor dingen die in het dagelijks leven niet met elkaar stroken in het geestesrijk naar antwoorden. Wij zoeken in boeken. Voor de ingewijde Sjamaan is het hiernamaals, het dodenrijk, dé grote apotheek. Hij heeft, zeg maar, in dat dodenrijk (middels rituelen) zijn doctoraal gehaald, en weet precies waar hij wát moet halen om die ander te helpen genezen. En wij maar tobben…

Van wie heeft hij die wijsheid?

De Sjamaan is voor bestemd om Sjamaan te worden. Sterker nog, er is geen ontkomen aan. Zodra de tijd er rijp voor is wordt hij ingewijd en gaat hij in zijn uppie in trance de geestelijke onderwereld in om daar zijn lessen te leren, een soort wildernis waarin hij geestelijk moet leren overleven. Hij wordt daar als het ware uiteengereten en weer opgebouwd en is dan klaar om zijn pad als Sjamaan, als meester over het dodenrijk, te gaan.
En wij Westerlingen zien er wel wat in, want wij hebben scholen opgericht waar je kan worden opgeleid tot Sjamaan.

Dus u, als paranormaal therapeute, zou zo maar sjamaan kunnen worden, met wat studeren?

Ik denk wel dat we door een dergelijke opleiding een stukje oerkracht kunnen hervinden, maar ik denk niet dat we hier in het Westen in staat zijn die kracht en rituelen volledig na te bootsen. Zoiets groeit binnen een cultuur en krijgt zo ook door de herhaling en de kracht van de rituelen zijn geestelijke toegevoegde waarde. Dat leer je niet op zaterdag van 10 tot 5.

En die oude oosterse geschriften. Wat moeten we daar anno 2006 mee? Bijgeloof of wijsheid?

Ook woorden krijgen door de tijd heen een bepaalde energie die zijn invloed heeft, waar dan ook. De I Tjing bijvoorbeeld (Het boek der veranderingen). Een 3000 jaar oud magisch geschrift… Een Chinees orakel. Voor Jung bleken de magische woorden van de I Tjing een waardevolle zoektocht. Het gaf hem inzicht, energie…

En de maya’s met hun kalender?

De Maya’s stonden met hun kalender ook veel dichter bij de natuur. Ik citeer: (…) Volgens de Maya’s is tijd een multi-dimensionaal concept. Tijd is een frequentie, een trilling en een geestelijk mentaal concept. Tijd is de barrière tussen oorzaak en gevolg. De tijd wordt door de Maya’s als iets kunstzinnigs gezien, een vormgever die zorgt dat alles op Aarde samenvalt op de juiste plaats op het juiste moment en de materie bij elkaar houdt. Tijd is dus niet van de ruimte en de materie (zoals de Westerse kalender er naar kijkt), maar geeft deze mede vorm. Het is ‘hoger’ dan materie en ruimte en wordt zodoende niet op haar waarde geschat wanneer we haar indelen met methoden die voor ruimtebepalingen ontwikkeld zijn, zoals wij dat met onze indelingen doen…

Meer over De Mayakalenders en hun relatie met het magische jaar 2012 op Dossier X.

Wat ik eens las over die kalenders, en fascinerend vond: alle tijdseenheden die wij kennen zijn cyclisch: minuten, uren, dagen, maanden, seizoenen. Behalve jaren. Die zijn lineair. Bij de maya’s niet. Die zien tijd over een lange periode (decennia of eeuwen, dat mag ik kwijt zijn) ook als cyclisch. M.a.w.: de geschiedenis herhaalt zich volgens bepaalde patronen, en sommige jaren of decennia lijken dus op vroegere tijden. Als ik het goed vertel. Dat neigt naar astrologie, vooral de Chinese astrologie, waarin je om de zoveel jaar een Jaar van de Rat, Leeuw, draak enz. hebt.

Ja, het heeft dus in feite niet echt iets met geloof te maken maar meer met natuurwetten die ieder op zijn eigen wijze interpreteert. Maar het lijkt inderdaad heel onlogisch als alle natuurlijke tijdseenheden (dagen, seizoenen) cyclisch, terugkomend zijn, terwijl jaren dat niet zijn.

In de pyramides van de oude Egyptenaren schijnt ook wat spiritueel vernuft te zitten.

Ja, dat is voor ons Westerlingen ook ongrijpbaar en magisch, maar reuze interessant… We komen er meer en meer achter dat we niet echt slimmer zijn geworden door de tijd heen, anders zouden we het begrijpen…

Gelooft u dat er concrete kennis over spiritualiteit, tijd, astronomie en misschien zelfs geneeskunde van de Maya’s, Egyptenaren, Chinezen en Indianen en andere oude culturen verloren is gegaan of geloven we er eenvoudig weg niet meer in, omdat die kennis achterhaald is door de moderne wetenschap?

De moderne wetenschap heeft de intentie die kennis te achterhalen, maar het lukt niet met tastbare bewijzen. Het is juist het ontastbare dat ons regelt. En als wij menen eraan voorbij te kunnen door het te ontkennen, dan komen we in de problemen. We komen steeds meer tot de ontdekking dat ons Westers denkbeeld tekort schiet en ons van de essentie verwijdert. We raken meer geïnteresseerd in het spirituele, gaan toetsen, en dan blijkt dat die kennis zichzelf achterhaalt. In die zin is het niet verloren gegaan, maar moeten we het hervinden.

Iedere cultuur in iedere tijd heeft de neiging te denken dat zij veel verder zijn als hun voorouders.

Omdat wij volgens een bepaalde logica denken, in tijd. We gaan ervan uit dat we verder in tijd groeien. Dat we leren van de fouten van onze voorouders. In bepaald opzicht is dat ook zo. Maar als we ervan uitgaan dat tijd een relevant begrip is dan komen we verder. Dan komen we erachter dat die blauwdruk in zijn geheel al lang IS en wij ons enkel verplaatsen om dit alles te ontdekken. Wij scheppen niets, het schept ons.

Halleluja, Mw. Van Wijnbergen! Ik geloof dat de wetenschap steeds meer bewijzen gaat vinden voor zaken die men decennia lang als onzin afdeed. Neem bijna-doodervaringen. Of zaken waarvoor men de neus ophaalde, zoals de kennis van de Egyptenaren, Maya’s, Chinezen.

Wij zoeken voortdurend naar zekerheid, omdat wij niet gewend zijn die rationaliteit los te laten.

Ik geloof dat het juist de taak van de wetenschap is om alles wat niet bewezen kan worden in twijfel te trekken, en net zolang te onderzoeken tot het wel bewezen is. Kunstenaars moeten fantaseren, bedenken, creeëren en zo wetenschappers inspireren. Zoals Star Trek wetenschappers inspireert.

Die rationaliteit dient ons, maar het loslaten dient ons ook, want als we met de ratio menen het antwoord te vinden verdwijnt die fascinatie en dus de creativiteit en dus de energie tot scheppen.

Ik geloof dat wetenschap, kunst, filosofie en spiritualiteit elkaar aanvullen, nodig hebben. Ik denk bijvoorbeeld dat we er over een paar honderd jaar wél achter zijn wat ‘liefde’ nu precies is, dat we de ‘natuurkundige formule’ ervan ontdekken, net als zwaartekracht en electriciteit. Misschien vinden we zelfs wel bewijzen voor het bestaan van iets als God, of de bron. De 73% onbekende energie van de NASA…

Ik geloof ook dat alles elkaar aanvult, nodig heeft en versterkt, maar als we tastbare bewijzen willen voor het in de ogen van de wetenschap ontastbare, dan zal die wetenschap ook enige aanpassing moeten doen mbt zijn onderzoeksmethoden, want dat vraagt om ruimte… En misschien dat we dan ooit een flinke brug slaan.

Dat gaat gebeuren, daar ben ik van overtuigd. Er is een herwaardering gaande voor het spirituele, het onbekende. Nog niet bij de intellecuele elite, maar bij de massa. Kijk naar de Bestsellerlijsten, waar boeken van Coelho hoog staan. Kijk naar het wereldwijde succes van Tv-programma’s als Char. Kijk naar het succes van een blad als Happinez, dat een van de meest succesvolle introducties van de afgelopen jaren is. En trouwens, Mw. Van Wijnbergen, ere wie were toekomt: de donderdag Zweefmolendag is deze zomer de best bezochte dag in de week op www.kluun.nl. Wetenschappers richten na verloop van tijd altijd, als een marktmechanisme, hun onderzoeken op datgene wat de massa bezighoudt.

Misschien moeten zij zich ook wel losmaken van de overtuiging dat we, in welke cultuurcode dan ook, HET antwoord zullen vinden. Ik denk dat er niet één cultuurcode is, of die nu Oosters, Tibetaans, Hindoestaans, Sjamaans of Westers is, die de werkelijkheid totaal omvat, maar dat we een deel van de werkelijkheid kunnen bevatten als we bereid zijn andere denkbeelden in overweging te nemen.

Wat grappig is: de Egyptenaren en Maya’s wisten juist zoveel van de kosmos omdat ze wiskundig en astronomisch briljant waren. Einstein heeft altijd geloofd in een bron, die alles bedacht. Hij noemde intuïtie het godsgeschenk, en onze hersenen de dienaar. De hudige wetenschap moet zich gewoon iets meer verdiepen in hun eigen klassiekers…

Dan heb ik ook nog wel een leuke voor ze: ‘Wij hebben gewoon geen orgaan voor het kennen, voor de waarheid’: wij ‘weten’ (of geloven of verbeelden ons) precies zoveel als in het belang van de mensen-kudde, de soort nuttig is: en zelfs wat hier ‘nuttigheid wordt genoemd, is uiteindelijk ook maar een geloof, verbeelding of misschien wel precies die noodlottige domheid waaraan wij eens ten gronde zullen gaan.’ Friedrich Nietzche. Die fröhliche Wissenschaft. 1887, p.354

Toe maar. Ik wil er voor deze week langzaam een eind aan breien, Mevr. Van Wijnbergen. Het duizelt me. Maar ik wil nog even deze link benadrukken, die De Mopperpot hieronder plaatste over 2012. Prachtige, zelfs voor mij met mijn A-pakket begrijpelijk site over het kruispunt van wetenschap en spiritualiteit. Volgende week de laatste Zweefmolendialoog van deze zomer. Waar zullen we het eens over gaan hebben?

Volgens mij hadden we nog iets beloofd over dromen…

Wie wat belooft, heeft wat. Tot donderdag, Mevr. Van Wijnbergen!