Zweefdromen

In Fragmenten door Elly van Wijnbergen1 reactie

Zo eens in de zoveel tijd heb ik last van zweefdromen, soms wel drie nachten achtereen. Ik ben dan aan het experimenteren in mijn droom, zweef dan een stukje boven de grond en verplaats mij over meters afstand. Het gaat steeds beter. En telkens in mijn droom denk ik: Nu weet ik hoe het moet. Onthouden voor als ik wakker wordt! Maar telkens als ik wakker wordt is het vervlogen… Zo komt het natuurlijk nooit goed.

Deze jongen heeft het begrepen.

Het heet Levitaton, kwam ik al surfend achter.

http://www.levitation.org

Comments

  1. Om de zoveel tijd heb ik een droom waarin ik veelal in een publiek toegankelijke ruimte verkeer — treinstation, warenhuis, of iets dergelijks — en dan opeens ontdek dat ik kan zweven. Meestal bevind ik mij in een menigte, bijv. op een roltrap. Ik zet dan mentaal een knop in mijn hoofd om, wat even een zekere concentratie vergt, en dan zweef ik vervolgens moeiteloos tussen de mensen door, meestal zo’n 30 a 40 cm. boven de grond of boven de treden van een trap.

    Deze zweefsesses duren nooit erg lang, en de afgelegde afstand is niet erg groot, en blijft altijd binnen de perken van het betreffende warenhuis of station. De verplaatsingssnelheid is die van gewoon lopen. Het verschil is dat alles moeiteloos gaat, en dat ik het op het momen zelf vanzelfsprekend vind. Op een gegeven moment verlies ik echter de concentratie of word me bewust van het feit dit toch eigenlijk niet kan en dat ik dus wel moet dromen. Dan is het afgelopen.

Geef een reactie