Zweefmolendialoog met Kluun

In Zweefmolendialogen met Kluun door Elly van Wijnbergenreageer

(De dialogen worden gelijktijdig gepubliceerd op Columnweb en op Kluunlog)

Werden we de laatste weken opgeschrikt door berichten dat rijst gaat schimmelen als je er tegen scheldt, vanochtend in het AD een artikel met een 9 op de Schaal van Lourdes. Een vrouw in Bleskensgraaf die na 17 jaar te hebben gerolstoeld tijdens een gebedsbijeenkomst plots opstaat en wegloopt alsof er niks gebeurd is. Het Erasmus Medisch Centrum in een offciële verklaring: ‘Mevrouw is inderdaad helemaal genezen en wij hebben er geen medische verklaring voor. Het is ongelooflijk.’

De hoogste tijd om weer eens te rade te gaan bij Mevr .Van Wijnbergen, gedipl. paranormaal therapeut.

Goedemorgen mevrouw van Wijnbergen,

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt, mensen die spontaan opstaan uit hun rolstoel, wat is er in godsnaam allemaal aan de hand?

Rijst die beschimmelt als je er vervelende dingen tegen zegt vind ik niet zo’n vreemd verhaal gezien het onderzoek van de Japanner Emoto.

Die is van What the Bleep… toch? Hm. Ik behoor tot de sceptisch spirituelen. Ik geloof in energieën die we niet met onze huis-, tuin- en keukenzintuigen kunnen waarnemen, ik heb ze ook enkele keren mogen ervaren, ik heb boodschappen van mijn overleden vrouw gekregen waar ik niet omheen kon, maar toch denk ik elke keer weer van tja, tja…

Sceptisch ben ik ook ten aanzien van dit soort berichten over gebedsgenezing. En ook hier blijkt dat er genoeg sceptici zijn als ik de reactie’s onder het artikel in het AD zie, maar dit verhaal klinkt inderdaad heel geloofwaardig, Kluun.

Ik heb die Teus Vlot ‘ns opgegoogled. De man is eigenaar van een bedrijf dat ”alles repareert dat naar diesel ruikt”. 65 man in dienst. Geen type dat een klap van de zweefmolen heeft gehad, dunkt me…

:) Nee, lijkt me ook.

Dus jij gelooft in Het Wonder van Bleskensgraaf?

Misschien is de tijd wel aangebroken, dat we eindelijk dit soort zaken eens serieus gaan bekijken. Het experiment met de rijst vind ik een reuze goed initiatief. Als het experiment slaagt sluit het uit dat suggestie hierbij een rol speelt. Toch denk ik dat, als het aankomt op gebedsgenezingen, suggestie wel vaak een rol speelt, maar ook de massa die in hogere sferen verkeert en met elkaar een bepaalde sfeer en energie ‘schept’, wat ik overigens daarmee niet af wil doen als enkel suggestie.

Ik ook niet. Ik geloof dat het hele vakgebied rond ”positive thinking”, neuro-linguïstisch programmeren en wat religies bidden noemen, een beetje in elkaars verlengde liggen. Dat mensen dingen kunnen bewerkstelligen door zich in gedachten te focussen op iets. En dat dit sneller lukt, als veel mensen op hetzelfde moment, op dezelfde plaats, en heel expliciet, doen. Noem het bidden. Maar de vraag blijft: wie of wat zorgt er dan voor dat het ook gebeurt. God? Een natuurkundige kracht die we nog niet ondekt hebben?

Maakt het uit hoe het beestje heet? Cijfers hebben aangetoond dat groepsmeditatie zinvol is bij bijv. criminaliteit. Of je het op grond daarvan moet geloven is natuurlijk weer een ander verhaal, maar we moeten toch ergens beginnen met onszelf serieus te nemen.

Halleluja. Zeg, tot slot, Mevr. Van Wijnbergen, want het is veel te lekker weer om binnen te zitten, nog even iets anders. In een interview met Teus Vlot, zei hij dit: “Ik ben met haar getrouwd omdat het een mooie vrouw was en omdat ze zo lief was voor anderen. Toen ze ziek werd was ik 27. De eerste keer dat we in het revalidatiecentrum belandden kwamen we zo’n twintig mensen tegen. Ik was verbaasd dat er nog maar weinig waren die als stel bij elkaar gebleven waren. Een half jaar later begreep ik dat wel. Ik kwam in een neerwaartse spiraal van boosheid terecht. Boos op de artsen, boos op de ziekenhuis, alles kreeg de schuld. Zelfs heb ik stilletjes God de schuld gegeven. Mijn baan zorgde ervoor dat ik weer wat energie op kon doen, maar als ik naar huis reed en dan de brug over de Graaf zag dacht ik: Ik moet er weer in. Een hele week had ik Janneke geen kus gegeven als ik wegging. Dat heeft anderhalve week geduurd.”

Zinnen die zo uit KEVBDD hadden kunnen komen…

Ja, prachtig, eerlijk en open. En beiden een happy end… Als je er tenminste op die manier naar wil kijken…

Ik wel. Mevr. Van Wijnbergen, ik wens u een mooie middag. Het is lente buiten.

Liefs, Kluun

Geef een reactie