Telefoontelepathie

Posted on 166 Keer gelezen

Citaat van zaterdag jl. uit de column van Daphne Deckers (bijlage Telegraaf): (…) Volgens Rupert Sheldrake, een onderzoeker van het gerespecteerde Trinity College in het Engelse Cambridge, kunnen mensen namelijk voelen door wie ze worden gebeld. Sheldrake noemt dit verschijnsel “telefoontelepathie” en iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Dan zit je net aan iemand te denken en precies op dat moment belt hij je op. Of je gsm heeft nog maar nauwelijks gerinkeld, of je weet al wie het is. In het onderzoek van Sheldrake konden de proefpersonen door vier mensen worden gebeld, dus de kans om de juiste persoon te raden was 25 procent. Maar het herkenningspercentage lag onveranderlijk op 43 procent, wat betekent dat veel mensen daadwerkelijk kunnen voelen wie hen probeert te bereiken….

Gegoogeld:

NEDERLAND – Volgens de Britse onderzoeker Rupert Sheldrake is het bestaan van telefoontelepathie bewezen. Wat is dat, telefoontelepathie?
Bij telefoontelephatie weet u van tevoren door wie u gebeld wordt.

Sheldrake voerde zijn onderzoek uit door testpersonen de namen van vier familieleden of vrienden te geven, die vervolgens in verschillende volgorde gebeld werden. De testpersoon moest de beller identificeren voor dat hij opnam. ‘Het slagingspercentage was 45 procent, ver boven de te verwachte 25 procent’, vertelde Sheldrake tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de Britse Associatie voor Toegepaste Wetenschappen. ‘De kans dat dit toch toeval is, is 1000 miljard op 1.’

Een onderzoek naar het ontvangen van e-mails gaf volgens de onderzoeker vergelijkbare resultaten.

Bron: Christian International News

Hoort u ‘t ook eens van een ander…

 

Delen

Kinderen die vragen

Posted on 244 Keer gelezen

Hij mag van zijn moeder niet om het snoepje vragen dat hij (bijna) altijd van me krijgt na de behandeling. Maar omdat Elly het dus wel eens vergeet bedacht hij een andere oplossing: ‘Elly…’ klinkt het keurig. ‘Ben je soms iets vergeten?’

Delen

Telepathie

Posted on 193 Keer gelezen

M. vindt wat ik doe allemaal geloofwaardig, maar dat mijn zoon zijn moeder op afstand vraagt even naar zijn rug te kijken als hij pijn heeft, dat gaat er bij haar niet in. Ze heeft zo haar grenzen. En gelijk heeft ze. Van zomaar iets aannemen is nog nooit iemand wijzer geworden.
‘Zal ik je een verhaaltje vertellen.’ zegt mijn echtgenoot T.

‘Toen W. nog een puber was bleef hij een keer zo lang weg van een afspraak dat ik mij ongerust maakte. En Elly zei: ‘Er is niets aan de hand. Het wordt later maar hij kan door omstandigheden niet bij een telefoon.’
Dus ik vraag haar: ‘Hoe weet je dat?’
‘Dat seint hij mij door,’ zegt ze doodnuchter.

‘Inderdaad,’ ga ik door. ‘T. keek mij aan met zo’n blik van, die spoort niet, en bleef ongerust.
Ik niet, want ik had de telepatische boodschap van W. ontvangen.
Een paar uur later komt W. heel relaxed thuis.
Als zijn vader wat streng vraagt: ‘Waar blijf je nou?’ zegt hij met een zeer verontwaardigde blik, omdat telepathie tussen hem en zijn moeder voor hem de normaalste zaak van de wereld is: ‘Heeft mama het niet gezegd dan?’
‘Wat gezegd?’ vraagt T. die de bui al voelde hangen, omdat hij wel vaker dit soort vreemde staaltjes met moeder en zoon had meegemaakt.
‘Dat ik niet bij een telefoon kon. Dat heb ik haar doorgeseind.’
T. keek mij aan zegt vervolgens tegen zijn zoon: ‘Je hebt gelijk jongen, dat heeft je moeder me wel vertelt, maar ik wist even niet wat ik ervan moest denken, sorry.’

M. kijkt nu met een soortgelijke blik als die van T. destijds naar mij en naar W.

Delen