Een blogblock

Posted on 165 Keer gelezen

‘Er gebeurt weinig op je site, El,’ zegt schoonzus A. vanochtend door de telefoon als ik haar bel om te informeren hoe het ervoor staat.
A. is hoogzwanger. Dat ik niet schrijf zit blijkbaar ook hoog. A. heeft nu, in afwachting van de eerste weeën alle tijd om te lezen, dat snap ik best.

Even later staat vriend F. voor het raam te gebaren terwijl ik achter mijn laptop zit te schrijven. Ik schuif mijn laptop aan de kant en open de voordeur.

‘Zo, zit je eindelijk te schrijven?’
‘Ja,’ glimlach ik.
F. leest altijd trouw mijn site. Ik weet uit ervaring wat hij nu gaat zeggen.
‘Ik wou net zeggen. Dat verhaal over dat schilderij heb ik nu wel gezien.’
F. bedoelt het goed. Hij spreekt vaker luid zijn ongenoegen uit als mijn stukjes uitblijven.
‘Heb je soms weer een writersblock?’
‘Een weblogblock.’
‘Maar zo te zien kan ik straks weer een stukje lezen,’ wijst hij met zijn neus naar mijn laptop.
‘Nee. Ik schrijf aan mijn manuscript, vandaag speciaal voor gereserveerd.’
‘Mhh,’ moppert F.
Mhh, denk ik.
(…)
‘Ja ja, ik weet het. Ik ga er weer tijd voor maken.’
Ik meen het nog ook, af en toe heb ik een zetje nodig.
‘Kopje koffie dan maar als troost?’
‘Lekker, even snel, dan kan jij weer snel verder schrijven.’

Als hij zijn koffie op heeft komt er nog één: ‘Kom je ook gauw een kop koffie bij mij drinken? Ik woon sinds kort in dezelfde straat, weet je nog?’
Oef…

Delen

Wat een lelijk schilderij

Posted on 189 Keer gelezen

‘Wat een lelijk schilderij,’ zegt hij vanaf de kruk.
En even later verontwaardigd als hij vanuit de behandelstoel leest wiens naam eronder staat: ‘En dat heb jij nog zelf gemaakt ook?!’ 
Zijn moeder geneert zich. Ik schiet in de lach.
’94. Betekent dat 1994?’
‘Ja.’
‘Dat is wel heel lang geleden.’ rekent hij.
Het klinkt alsof het me enigszins vergeven zij.

Delen