Hoe synchroon kan het leven, muziek, soms zijn

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Al vroeg in de auto op weg naar Maarssen luisterde ik naar Giel op 3 FM. Een verzoeknummer van een vrouw die haar beide ouders had verloren met de ramp MH17. Alles zou zij er voor over hebben, samen met haar zus, om ze nog even te kunnen zien, vast te houden. Al was het maar een minuut, deelde ze. Beam me up van Pink verwoorde dit voor haar. Could you beam me up Give me a minute I don’t know what I’d …

The sparrow

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Tijdens een presentatie gister voor onze afgestudeerden aan de HGU werd dit filmpje vertoond. A Sparrow. Ik had het eerder gezien, maar het raakte opnieuw. Father and son are sitting on a bench. Suddenly a sparrow lands across them. See and feel…  

Een soort energiebanen

In Fragmenten by Elly van Wijnbergen2 Comments

‘Wat zijn al die strepen?’ Hij (7) wijst naar de meridiaanpop op het hoekje van de tafel, terwijl ik hem op de kruk behandel. ‘Een soort energiebanen, meridianen,’ zeg ik en wijs langs mijn lichaam de weg van wat banen om het visueel voor hem te maken. ‘Die gaan dan zo, tot aan je tenen en je vingertoppen, en ook weer helemaal terug, zodat alles in je lichaam lekker stroomt.’ Hij knikt begrijpend. ‘Als een soort snelweg?’ ‘Als …

Ruimen en de regenboog

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

In de stromende regen bracht ik gister het laatste huisraad uit mijn ouderlijk huis met mijn auto naar de gemeente. Glaswerk, ijzerwaar, hout, papier, chemicaliën en nog bruikbaar tuingereedschap voor de kringloop. Ook de plank waarin mijn broer bij leven ooit met grote letters ‘Bedankt’ had gegraveerd en die de laatste jaren als drempel had gediend bij het uit de schuur rijden van mijn vader’s scootmobiel. Ik wist niet meer op welk moment en met welk doel hij dit mijn ouders …

Drie witte rozen

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Aan de balie bij de bloemist wacht ik op drie witte rozen voor op de kist van mijn vader. Als symbool voor licht vanwege het overlijden van alle drie kort na elkaar. Mijn broer Evert (10-07-2013), mijn moeder (21-03-2014) en nu mijn vader (29-09-2014). Naast mij bestelt een man 40 rode rozen en één witte in het midden. ‘Voor de verjaardag van mijn vrouw.’ ‘Wilt u er een kaartje aan?’ vraagt de verkoopster. De man twijfelt. ‘Wat …