web analytics

You are viewing Fragmenten

Elk plekje gehad

Posted on 209 Keer gelezen

‘Goed zo?’ vraag ik hem (5) na het strijken.
Goed zo.
De ervaring leert dat hij zelf voelt wanneer een plekje is vergeten. ‘Daar zit nog wat,’ wijst hij dan. En zoals het hoort bij klachten strijk ik dan vergeten plekjes glad.
Maar misschien is de haast vandaag groter dan zijn intuïtie. Hij was heerlijk aan het spelen thuis en had geen zin om naar de praktijk te gaan.
‘Elk plekje gehad?’ vraagt moeder daarom nog eens.
Elk plekje gehad.
Toch beslist hij over 7 weken weer te komen.
Ik noteer op acht. Dat strookt beter met de agenda’s.
‘Tot over acht weken,’ zwaai ik.
Hij zucht. ’Neehee, eerst zeven, dan acht, en dan tien weken.’
Heel verstandig en onderhoudend.

Delen

Zijn vooruitziende blik

Posted on 216 Keer gelezen

Wanneer wil je weer naar Elly, vraagt moeder hem (5).
Morgen.
Morgen heeft niet zoveel zin, leggen we uit. De energie heeft wel een weekje nodig om zijn werk te doen.
Morgen wordt dan volgende week.
kind met duim
Wanneer wil je weer komen, vraagt ik die volgende week.
Morgen.
Moeder en ik kijken elkaar aan.
Vreemd, vinden we. Het voelt best goed nu, zijn energie. En hij weet het ook altijd goed, wanneer het nodig is, écht nodig is. Ik wil weer naar Elly, zegt hij dan, nadat hij een paar maanden of langer niet is geweest. Het is dan al die tijd wel goed gegaan, zonder angsten, zonder overprikkeling van zijn systeem. Maar hij is hoogsensitief, dat op zich zal nooit verdwijnen. Bij langdurig teveel aan prikkels of bij incidenten raakt de boel overvol en uit zich dat in boosheid of in angst.
Weet je het zeker? Of zullen we twee weken doen, probeert moeder nog.
Nee.

Die volgende week blijkt het toch weer nodig. Er is iets voorgevallen op school en het gaat daardoor al dagen wat minder goed.
Zijn vooruitziende blik, zeg ik al strijkend.
Wanneer wil je weer naar Elly, vraagt moeder als ik de agenda weer open.
Over zeven weken.
Dat belooft veel goeds.

Delen

Klein leed

Posted on 186 Keer gelezen

Ze is zelf zojuist behandeld en komt vanuit de wachtruimte met een vlieg die nog wel lopen maar niet meer vliegen kan.
Of ik iets kan doen.
Voor ik het weet wandelt de vlieg over mijn vinger.
Hier heb je een papiertje, zeg ik en geef de vlieg onbehandeld weer terug.
Ze inspecteert de vlieg nog eens zorgvuldig.
Er is iets met zijn linkervleugel.
vliegZet hem maar buiten, adviseer ik. Misschien knapt ie dan straks vanzelf weer op.
Maar dat is geen goed plan. Ze neemt hem mee naar huis en gaat hem daar verzorgen.
Als ik even later snel de vergeten tas achter moeder aanbreng krijg ik het papiertje zonder vlieg weer terug.
De vlieg is dood.
Moeder is er per ongeluk op gaan staan.

Delen

Heersende onrust

Posted on 157 Keer gelezen

Hij is anderhalf, zit bij mama op schoot en leidt zelf mijn hand naar plekken op zijn rug.
Plekken die vragen door de heersende onrust door omstandigheden, dat zich vooral uit in huilen in de nacht.
nullMoeder kwam zelf ooit in mijn praktijk toen ze elf jaar oud was.
Ze weet hoe het is als heersende onrust in de nachten voelbaar regeert.
Terwijl ze nu kalmpjes voor hem bladert in het grote dierenboek leidt hij af en toe mijn hand naar voren en geeft er dan een heel, heel klein kusje op.

Delen