web analytics

You are viewing Fragmenten

Dementerend was ze

Posted on 147 Keer gelezen

Dementerend was ze vanwege de tumor.
Het kon zomaar gebeuren dat ze opeens niet meer zou weten wie ik was.
Toen ik binnenkwam wees ze.
En zweeg, alsof ze na moest denken, het even niet meer wist.
’Wie is dat,’ vroeg de verpleegster.
Oh nee, dacht ik.
‘Dat…’ vervolgde ze en nam nog wat pauze bij het inschatten, zo leek het.
‘Dat daar…’
Mijn hart vergat een slag.
‘…is het mooiste dat me in mijn leven is overkomen.’

#voorikhetvergeet

Delen

Strijken bij mama

Posted on 157 Keer gelezen

Vandaag heb ik een knechtje.
Vandaag kijkt hij (5) niet brandweerman Sam, terwijl ik hem behandel.
Nee, vandaag wil hij helpen. Strijken bij mama.
Hij weet precies hoe.
Legt zijn handen op mama’s benen.
‘Zo moet dat,’ zegt hij. ‘Dan komen er vanzelf energietjes. En papa kan het ook.’

Delen

Posted on 7 Keer gelezen

Hij is vijf, hoogsensitief en komt zo nu en dan op eigen verzoek voor wat ‘energietjes’.
‘Blijtjes en rustigjes’, zoals hij die zelf inmiddels noemt.
Tot het weer gaat. Tot het teveel aan prikkels weer is afgevoerd.
Ook dat moment bepaalt hij wijselijk zelf.

Het moet nog even wennen allemaal, de nieuwe ruimte, *de nieuwe praktijk.
Ik ben er niet alleen. En ‘kunnen we niet gewoon weer naar Elly’s huis,’ had hij in de auto aan mama gevraagd.
Ook voor mij is het even zoeken. Hoe zit hij het best op de nieuwe plek, de nieuwe stoel, zodat ik het best overal bij kan en hij gewoontegetrouw op mijn laptop brandweerman Sam volgen kan.
Ik pas me aan, beweeg me in een vreemde kronkel. ‘Zit je goed?’
Hij knikt. Alles goed, en swiped met zijn wijsvinger naar het volgende filmpje.

Ik draai de stoel een kwartslag en ga ervan uit dat hij meedraait.
Hij draait niet mee, beweegt wel zijn been in een vreemde kronkel, zodat ik ook daarop strijken kan.

‘Klaar zo?’ check ik.
‘Nee.’
‘Nee?’
‘Je bent wat vergeten.’
‘O?’
Hij lijkt overtuigder dan ik. Ik zie vooral het rode balkje op kidds-tube dat nog een piepklein stukje te gaan heeft en wissel een blik met zijn moeder.

‘Wat heb ik gemist? Waar?’ vraag ik.
Onverstoord wijst hij naar een plekje in zijn onderrug. ‘Daar zit nog wat.’
En zoals het hoort bij klachten voel ik de aangewezen plek dan nog eens na.
’Hij heeft gelijk,’ zeg ik nu serieus. ‘Daar zit nog wat.’
‘Hij voelt het altijd precies,’ zegt moeder.
Kinderen voelen dikwijls nog heel precies.
’Onze meesters,’ zeg ik en strijk het weg.


*Met ingang van 20 januari is de praktijk verhuisd naar een nieuwe locatie

Delen

Braingym

Posted on 178 Keer gelezen

Wat betekent dat kruis? vraagt Dustin. (7)
Dustin is niet zo’n prater maar komt langzaamaan steeds meer los.
Doorgaans geven kinderen zelf aan wat ze nodig hebben, onbedacht, intuïtief. Welk detail vraagt hun aandacht op welk moment. Vandaag is het voor het eerst de poster met de braingymoefeningen* aan de wand, links van de behandelstoel. Hij lag al vaker in de behandelstoel, maar niet eerder vroeg deze poster zijn aandacht.

Ik benut het moment als instap voor een oefening waarvan ik denk dat hij daar profijt van kan hebben en houd hem twee beeltenissen voor. Eén van een groot kruis en één met twee parellelle strepen. Het zien van een kruis integreert beiden hersenhelften. De parallelle strepen niet. Bij welk beeld voelt Dustin zich comfortabeler.

Die, wijst hij. De verticale strepen.
kruisloopAls hij de oefeningen doet gebeurt er wat hij zelf al aanwijst. De kruisloop waarbij zijn rechterhand zijn linkerknie moet raken en zijn linkerhand de rechter doet hij niet gekruist maar parallel. Het kost hem duidelijk moeite om de oefening die van nature als een normale loopbeweging is ook juist te doen. Denken en bewegen, leren en onthouden, is voor Dustin geen automatisme.

Ook de in-de-knoop houding voor rust en ontspanning krijgt hij niet zomaar voor elkaar. img_2133Het gaat alle kanten op, de kruising met zijn vingers. Als ik help door hem eerst de zwembeweging te laten doen met zijn handen, voordat hij de ene over de andere kruist, lukt de oefening wel.
Aankomende week gaat hij dit enthousiast oefenen, belooft hij. Samen met mama.

*Braingym, ontwikkeld door Paul Dennison, is een programma met bewegingsoefeningen waarbij de samenwerking tussen de linker- en rechter hersenhelft gestimuleerd wordt en er voor zorgt dat leren dan gemakkelijker gaat.

“Bewegen is de sleutel to elk leerproces.”

– Paul Dennison

Delen