Haar zoekende blik

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

‘Ik wacht toch zo op het moment dat je weer zegt dat mijn energie ontvankelijk voelt,’ zegt ze terwijl ze in de behandelstoel ligt. ‘Dat ga ik niet meer zeggen,’ zeg ik. ‘Ik ben nu niet meer objectief.’ Ik leg haar uit dat die twee treffers van toen een patroon van verwachting hebben gecreëerd, dat ik dat niet opnieuw in scene kan zetten zonder mijn gevoel van objectiviteit te verliezen. ‘Ja, weet ik ook wel. Ik weet ook hoe je …

De zweefmolendialogen, aflevering VI: Kinderen

In Zweefmolendialogen met Kluun by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Het is donderdag en dus weer tijd voor een nieuwe Zweefmolendialoog met schrijver Kluun. Goedemorgen Oma Van Wijnbergen! Nog van harte met uw nieuwe Wijnbergje. Hoe gaat het met hem? Doet alles het? En is de moeder al weer hersteld van de uitdrijving? Ja hoor, kluun. weer mooi en tegelijkertijd wonderlijk om te ervaren. Ik ben dus helemaal in de mood voor het onderwerp van vandaag. Ja, ik ben van de afdeling slimme bruggetjes. Kinderen dus vandaag. Mevr. …

Buikpijn

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Twee jaar oud, pijnlijke blik in zijn ogen en zijn handjes op zijn buik. ‘Heb je pijn in je buik?’ ‘Nee, mama pijn in buik.’ Hij weet niet dat mama op dat moment in de verloskamer van het ziekenhuis zijn broertje ter wereld brengt.

Dat is je aura

In Fragmenten by Elly van WijnbergenLeave a Comment

Met haar kin op haar borst kijkt ze gefasineerd naar mijn hand die met wat afstand langs haar buikje gaat. Haar handje doet mijn hand na en gaat op dezelfde afstand langs haar eigen buikje. ‘Wat voel je?’ vraag ik. ‘Het voelt warm.’ ‘Tot waar?’ ‘Tot hier… eh, nee, tot hier… eh…’ en haar handje neemt nog meer afstand. ‘Zó, tot hiér helemaal.’ Het is dat haar armpje niet langer is. ‘Wat is dat?’ vraagt ze gefascineerd. …