web analytics

Een soort energiebanen

Posted on 2 Comments 1 Leestijd 34 views

‘Wat zijn al die strepen?’ Hij (7) wijst naar de meridiaanpop op het hoekje van de tafel, terwijl ik hem op de kruk behandel.
‘Een soort energiebanen, meridianen,’ zeg ik en wijs langs mijn lichaam de weg van wat banen om het visueel voor hem te maken. ‘Die gaan dan zo, tot aan je tenen en je vingertoppen, en ook weer helemaal terug, zodat alles in je lichaam lekker stroomt.’
Hij knikt begrijpend. ‘Als een soort snelweg?’
‘Als een soort snelweg, ja.’
‘Dat fantaseer ik wel eens.’
‘O?’
‘Ja, als een auto die door mijn lichaam rijdt maar niet altijd overal door kan.’
Hij wijst met zijn hand de route in zijn lichaam en waar het dan weleens stopt. ‘Dan voelt het hier bijvoorbeeld niet zo lekker en dan maak ik in gedachten de weg weer vrij.’
‘Precies. Dat helpt. Dat is ook wat we nu doen.’
Hij knikt. Appeltje eitje.

 

 

signature

Recente artikelen

Paniek bij de tandarts

Posted on 0 Comments

Hij is vier en stapt parmantig binnen. Hoi, zeg ik. Hoi. Wat kom je bij me doen? Hij haal zijn schouders op, weet het niet zo goed. Moeder vertelt dat hij erg in paniek is geraakt bij een tweede bezoek aan de tandarts. En dat die hem vervolgens doorverwees naar ...

Boos om van alles

Posted on 0 Comments

Hij (7) geeft zelf aan wanneer hij zin heeft in een behandeling. Dat is inmiddels alweer een tijdje geleden. Nu is hij telkens boos om van alles. Om de juf. Om thuis. En dat wil dan maar niet over gaan. ‘En elke keer als ik boos wordt, ...

Wil je een reactie geven?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

2 Comments
  • Christel
    februari 23, 2015

    Wauw, een kind kan de was doen! Alleen kan die soms niet bij het knijperbakje :)

Previous
Ruimen en de regenboog