web analytics

Zombies in de nacht

Posted on 1 Comment 1 Leestijd 51 views

Hij glundert als hij binnenkomt. De tekening van het huis om zijn bed dat hij samen met papa en mama in gedachten leerde bouwen prijkt inmiddels op het whiteboard aan de wand.
Mama heeft hem ook geholpen met tekenen, bekent hij. Het lukte nog niet zo, alleen. Maar samen hebben ze zo zijn veilige huis tot werkelijkheid gemaakt. Met ramen en deuren die hij zelf kan sluiten. Met een tuin, een vijver met vissen en een zwembad eromheen. Het bewaken van zijn eigen, creatieve ruimte voor de zombies in de nacht.
Hij is niet bang voor de zombies, maar lastig zijn ze wel. Ze luisteren niet, houden hem uit zijn slaap. Zelfs als hij in het bed bij papa en mama op de kamer ligt.
Maar nu blijven ze weg, is hij trots en kan hij in zijn eigen bed weer volle nachten slapen.
En ook moeder leert haar eigen ruimte beter bewaken, gesterkt door het geloof in haar eigen kind.
’Over twee weken weer afspreken?’ vraagt ze.
‘Doe maar over 100 weken,’  antwoord hij.

 

signature

Recente artikelen

Paniek bij de tandarts

Posted on 0 Comments

Hij is vier en stapt parmantig binnen. Hoi, zeg ik. Hoi. Wat kom je bij me doen? Hij haal zijn schouders op, weet het niet zo goed. Moeder vertelt dat hij erg in paniek is geraakt bij een tweede bezoek aan de tandarts. En dat die hem vervolgens doorverwees naar ...

Boos om van alles

Posted on 0 Comments

Hij (7) geeft zelf aan wanneer hij zin heeft in een behandeling. Dat is inmiddels alweer een tijdje geleden. Nu is hij telkens boos om van alles. Om de juf. Om thuis. En dat wil dan maar niet over gaan. ‘En elke keer als ik boos wordt, ...

Wil je een reactie geven?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1 Comment
  • Christel
    februari 23, 2015

    Doe maar over 100 weken… Wat is dat joch opgelucht!

Previous
Moeders voelen, moeders weten